+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
تهران۱۳۹۶/۰۱/۰۶
اذان صبح:۰۴:۳۵
طلوع آفتاب:۰۵:۵۹
اذان ظهر:۱۲:۱۰
غروب خورشید:۱۸:۲۱
اذان مغرب:۱۸:۳۹


ا
ز امام باقر علیه السلام روایت شده است که حضرت فرمودند :
حدیث ۹۱/۰۴/۲۱
1391/04/21 ه.ش -  21 شعبان 1433 ه.ق
روایتی از امام زین العابدین(صلوات‌الله‌علیه) منقول است که حضرت فرمودند: مؤمن پنج نشانه دارد.اوّل؛ «الْوَرَعُ‌ فِي‌ الْخَلْوَةِ»، مؤمن حالت کناره‌گیری از گناه دارد، آن هم در موقعی که غیر از خدا حاضر و ناظری نیست. اگر کسی در عَلَن معصیتی را ترک کند، مثلاً شرب خمر نکند یا نعوذ بالله با نامحرم نامشروع برقرار نکند، خوب است، امّا این ترک گناه در عَلَن، گویای این نیست که این فرد به‌اصطلاح ایمان قوی داشته باشد. اگر در جایی که جز خدا کسی نبود،‌ گناه را ترک کرد، آنجا معلوم می‌شود که ایمان در قلب او رسوخ کرده است و به تعبیر اهلش اعتقاد، از واردات قلبیّه او شده است، چون جز خدا هیچ‌کس را حاضر و ناظر نمی‌بیند و خودش را در محضر الهی می‌بیند؛ لذا این ترک گناه خیلی ارزشمند است.
     
حدیث ۹۱/۰۴/۱۸
1391/04/18 ه.ش -  18 شعبان 1433 ه.ق
روایتی از پیغمبر اکرم (صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلّم) منقول است که حضرت فرمودند: مودّت و محبّت ما اهل‌بیت را لازم بدارید، یعنی هیچ‌گاه از مودّت و محبّت ما اهل‌بیت غفلت نکنید، هیچ‌وقت. «الْزَمُوا مَوَدَّتَنَا أَهْلَ الْبَيْتِ»، لازم بگیرید، نعوذ بالله، دلهایتان حتّی لحظه و آنی از موّدت و محبّت ما خالی نباشد. روایت، مفصّل است. در عبارت دیگر حضرت می‌فرماید: «وَ الَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ»، قسم به آن موجودی که جان من در دست قدرت اوست، یعنی قسم به خداوند، «لَا يَنْتَفِعُ عَبْدٌ بِعَمَلِهِ»، اعمال نیک هیچ بنده‌ای به او سودی نمی‌بخشد، «إِلَّا بِمَعْرِفَتنا»، مگر اینکه نسبت به ما معرفت داشته باشد، یعنی ما را برحقّ بداند.
حدیث ۹۱/۰۴/۱۴
1391/04/14 ه.ش -  14 شعبان 1433 ه.ق
عبدالله بن سنان از اصحاب بزرگوارامام صادق(علیه‌السلام)، در روایتی از ایشان نقل می‌کند که: «سَتُصِيبُكُمْ شُبْهَةٌ»، می‌خواهم اینجا نکته‌ای را عرض کنم، در زمان غیبت امام زمان (صلوات‌الله‌علیه)، چون این روایت از امام صادق(علیه‌السلام)، خطاب به عبدالله بن سنان هست، چه بسا در زمان ائمّه(علیهم‌السلام)، اگر انسان دسترسی به آن‌ها پیدا نکند، آن‌هم همین حکم را داشته باشد. فرض کنید زمان امام صادق(علیهم‌السلام) کسی دستش به امام نمی‌رسد. نسبت به امام زمان (صلوات‌الله‌علیه)‌، چون ایشان غیبت دارد، به این معنا که به حسب ظاهر دیگر دسترسی هیچ‌کس به ایشان مقدور نیست، در اینجا دعاهایی برای تعجیل در فرج وارد شده است که...
حدیث ۹۱/۰۴/۱۱
1391/04/11 ه.ش -  11 شعبان 1433 ه.ق
روایتی از پیغمبر‌اکرم(صلّي‌الله‌عليه‌و‌آله‌وسلم) منقول است که حضرت فرمودند: رابطة دوستی با اهل بیت من، «حُبِّي‌ وَ حُبُ‌ أَهْلِ‌ بَيْتِي‌ نَافِعٌ‌ فِي‌ سَبْعَةِ مَوَاطِنَ»،در هفت موقعیّت حسّاسی که هول و هراس آن مواقف خیلی بزرگ است، سودبخش است؛ یعنی انسان در آن جایگاه‌ها روحش آرامش ندارد و در شدّت فشار قرار می‌گیرد، «فِي‌ سَبْعَةِ مَوَاطِنَ أَهْوَالُهُنَّ عَظِيمَةٌ»، خود ما نیز گاهی می‌گوئیم: هول کردم؛ «أَهْوَالُهُنَّ عَظِيمَةٌ»، یعنی هول بزرگ می‌کند، بعد حضرت شمارش می‌فرماید:
حدیث ۹۱/۰۴/۰۷
1391/04/07 ه.ش -  7 شعبان 1433 ه.ق
روایتی از زین العابدین (صلوات‌الله‌علیه) منقول است که حضرت در بعضی از مناجات‌هایشان این جملات را خطاب به خداوند عرض کرده‌اند: «فَكَيْفَ لِي بِتَحْصِيلِ الشُّكْرِ»، خدایا! من چه‌گونه شکر تو را بگویم، «فَكَيْفَ لِي بِتَحْصِيلِ الشُّكْرِ»، چه‌طور می‌توانم شکرت را کنم، «وَ شُكْرِي إِيَّاكَ يَفْتَقِرُ إِلَى شُكْرٍ»، چون اگر شکر تو را کنم، خود همین شکر کردن، شکر دارد. چون انسانی که شکر خدا را به جا می‌آورد، مثلاً می‌گویم: «لَكَ الْحَمْدُ»یا «الحَمدُلِلَّه»، گفتن این «الحَمدُلِلَّه»، خودش نعمتی است که خدا به من توفیق این نعمت را داد. تازه همین گفتن «الحَمدُلِلَّه»، نعمتی معنوی است که بالاتر از مادّی است. لذا توفیق این‌که توانستم خدا را حمد کنم، نعمت بزرگی بود که خداوند به من عنایت کرد لذا این هم شکر می‌خواهد.
حدیث ۹۱/۰۴/۰۴
1391/04/04 ه.ش -  4 شعبان 1433 ه.ق
در دعایی از امام حسین«صلواتاللهعلیه» منقول است که حضرت فرمودند: «اللَّهُمَّ لَا تَسْتَدْرِجْنِي بِالْإِحْسَانِ»، خدایا! من را با احسان کردن آزمایش نکن. روش خدا این است که با اعطاء نعمت و احسان، بندگان را امتحان میکند. خدا اینطوری است که هم وقتی نعمت میدهد و هم هنگامیکه نعمت را میگیرد، در حال امتحان است. در هر دو خدا امتحان میکند. یکی از معانی استدراج همین است.
حدیث ۹۱/۰۳/۳۱
1391/03/31 ه.ش -  29 رجب 1433 ه.ق
روایتی از پیغمبراکرم(صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلّم) منقول است که حضرت فرمودند: شعبان ماه من است، رحمت خدا بر کسی که من را بر این ماه کمک کند. کمک کردن به پیغمبر در این ماه یعنی چه ؟ در بین ماه‌های سال، سه ماه رمضان، شعبان و رجب، که پشت سرهم قرار گرفته‌اند، از نظر فضیلت‌ها خصوصیّت دارند و هر کدام از این‌ها از نظر اهل معرفت منازلی از منزلهای سلوک إلی‌الله است.
حدیث شماره ۵۸
1391/03/30 ه.ش -  0 0 ه.ق
ترجمه حدیث: حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند: کسانی که از اولیاء و دوستان خداوند هستند، پایان زندگی خویش را نزدیک می­بینند و آرزوهای زندگی خود را دروغ می­دانند، اعمال شایسته و صالح را زیاد وفراوان انجام می­دهند، و لغزش­ها و گناهان آنان در زندگی کم و اندک می­باشد.
حدیث شماره ۵۷
1391/03/30 ه.ش -  0 0 ه.ق
ترجمه حدیث: ابوحمزه ثمالی می­گوید: مکرّر از ازین العابدین علیه السلام شنیدم که فرمودند: ای پسر آدم! تو همیشه به سوی خیر و نیکی می­روی تا موقعی که از نظر درونی پند دهنده­ای داشته باشی، و تا موقعی که بررسی و محاسبۀ اعمال خودت را داشته باشی؛ و تا موقعی که خوف و اندوه از تو مفارقت نکرده باشد، خوف شعار لباس تو و اندوه لباس زیرین تو باشد. ای پسرآدم! ‌تو می­میری و برانگیخته می­شوی و در پیشگاه عدل خداوند عزّوجل می­ایستی و در آن هنگام مورد سؤال واقع می­شوی، پس جواب­هایت را از الان آماده کن.
حدیث شماره ۵۶
1391/03/30 ه.ش -  0 0 ه.ق
ترجمه حدیث: یزید صائغ می­گوید به امام صادق علیه السلام عرض کردم: شخصی شیعه است ولی این صفات را دارد که وقتی سخن می­گوید دروغ می­گوید؛ آن هنگام که وعده­ای داده و قراری می­گذارد، خلف وعده می­کند؛ وقتی که چیزی نزد او به امانت بگذراند، خیانت در امانت می­کند. جایگاه ایمانی این مرد چیست؟ امام صادق علیه السلام فرمودند: جایگاه و منزلت او در ایمان در نزدیک­ترین محل به جایگاه کفر است، ولی هنوز کافر نشده است.
حدیث شماره ۵۴
1391/03/30 ه.ش -  0 0 ه.ق
ترجمه حدیث: در وصیّت­های حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام به امام حسن علیه السلام است که فرمود: ای پسرم! از گرفتاری­ها وبلاهای انسان در دنیا، فقر و تنگ­دستی است، و سخت­تر از آن، بیماری جسمی است، و سخت­تر و بدتر، این است که انسان دلش بیمار باشد. از نعمت­های الهی به انسان در دنیا، داشتن مال و ثروت است و بهتر و بالاتر از آن، بدن صحیح و سالم داشتن است، امّا بالاتر ازآن دارا بودن تقوای قلبی است.
حدیث شماره ۵۵
1391/03/30 ه.ش -  0 0 ه.ق
ترجمه حدیث: حضرت موسی «علیه­ السلام» عرض کرد: پروردگار من! مبغوض­ترین افراد نزد تو کیست؟ خداوند فرمود: کسی که به من تهمت می­زند. حضرت موسی «علیه­السلام» عرض کرد: چه کسی به تو تهمت می­زند؟‌ فرمود: کسی که از من می­خواهد تا برای او خیری انتخاب کنم و من هم برای او خیر انتخاب کرده و خیر می­خواهم، و کسی که صلاح و خیر او را در چیزی می­بینم و آن قضا را خودم برای او فرمان می­دهم که برای او دارای خیر و صلاح است، امّا او به من تهمت می­زند.
حدیث شماره ۵۳
1391/03/30 ه.ش -  0 0 ه.ق
ترجمه حدیث: حضرت امیر المؤمنین علی علیه السلام فرمودند: همان طور که خورشید و شب با یکدیگر جمع نمی­شوند، محبّت و دل بستگی به خداوند نیز با محبّت و دل بستگی به دنیا جمع نمی­شوند.
حدیث شماره ۵۲
1391/03/30 ه.ش -  0 0 ه.ق
ترجمه حدیث: امام باقر علیه السلام فرمودند: اگر کسی به شخص و یا اشخاصی عمل نیکی یاد بدهد و یا اینکه او را راهنمایی به کار نیکی بنماید و آن شخص یا اشخاص، به آن عمل نیک عمل نمایند، شخص یاد دهنده، تمام پاداش عمل کنندگان به آن عمل نیک را می­برد، بدون اینکه ذرّه­ای از پاداش آن اشخاص نزد خداوند کم گردد، و هرکس کار زشت و گمراهی را به کسی یا اشخاصی یاد بدهد و یا آنان را به عمل زشتی دعوت و یا راهنمایی کند، تمام گناه عمل کنندگان به آن کار زشت در نامۀ عمل او هم نوشته می­شود. بدون آنکه ذرّه­ای ازگناه عاملان به آن کار زشت کاسته گردد.