+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
اول از موارد تيمم
آن كه تهيه آب به‏قدر وضو يا غسل ممكن نباشد.
 
مسأله 648- اگر انسان در آبادى باشد، بايد براى تهيه آب وضو و غسل، به‏قدرى جست‏وجو كند كه از پيدا شدن آن نا اميد شود، و اگر در بيابان باشد، چنانچه زمين آن پست و بلند است و يا به‏واسطه درخت و مانند آن عبور در آن زمين مشكل است، بايد در هر يك از چهار طرف به اندازه پرتاب يك تير قديمى كه با كمان پرتاب مى‏كردند در جست‏وجوى آب برود، و اگر زمين آن اين طور نيست، بايد در هر طرف به اندازه پرتاب دو تير جست‏وجو نمايد.
 
مسأله 649- اگر بعضى از چهار طرف هموار و بعضى ديگر پست و بلند يا عبور در آن مشكل باشد، در طرفى كه هموار است، به اندازه پرتاب دو تير و در طرفى كه اين طور نيست به اندازه پرتاب يك تير جست‏وجو كند.
 
مسأله 650- در هر طرفى كه يقين دارد آب نيست، در آن طرف جست‏وجو لازم نيست.
 
مسأله 651- كسى كه وقت نماز او تنگ نيست و براى تهيه آب وقت دارد، اگر يقين دارد، در محلى دورتر از مقدارى كه بايد جست‏وجو كند آب هست، در صورتى كه مانعى نباشد و مشقت هم نداشته باشد بايد براى تهيه آب برود، و اگر گمان دارد آب هست، رفتن به آن محل لازم نيست، ولى اگر اطمينان داشته باشد، بنابر احتياط واجب بايد براى تهيه آب به آن محل برود.
 
مسأله 652- لازم نيست خود انسان در جست‏وجوى آب برود، بلكه مى‏تواند كسى را كه به گفته او اطمينان دارد بفرستد ودر اين صورت اگر يك نفر از طرف چند نفر برود، كافى است.
 
مسأله 653- اگر احتمال دهد كه داخل بار سفر خود، يا در منزل يا در قافله آب هست، بايد به‏قدرى جست‏وجو نمايد كه به نبودن آب يقين كند يا از پيدا كردن آن نا اميد شود.
 
مسأله 654- اگر پيش از وقت نماز جست‏وجو نمايد و آب پيدا نكند و تا وقت نماز همان جا بماند، لازم نيست كه دوباره در جست‏وجوى آب برود.
 
مسأله 655- اگر بعد از داخل شدن وقت نماز جست‏وجو كند و آب پيدا نكند وتا وقت نماز ديگر در همان‏جا بماند، جست‏وجو لازم نيست. در صورتى كه احتمال ندهد در بين اين مدت آب در آن محل پيدا مى‏شود.
 
مسأله 656- اگر از درنده بترسد، يا جست‏وجوى آب به‏قدرى سخت باشد كه نتواند تحمل كند يا وقت نماز به‏قدرى تنگ باشد كه هيچ نتواند جست‏وجو كند، جست‏وجو لازم نيست ولى اگر بتواند مقدارى جست‏وجو كند به همان مقدار جست‏وجو لازم است، واگر از دزد بر جان يا مال خودش بترسد نبايد در جست‏وجوى آب برود، ولى اگر مالى كه احتمال مى‏دهد از بين برود به حسب حال او قابل اعتنا نباشد و ترس ديگرى هم نداشته باشد جست‏وجوى آب واجب است.
 
مسأله 657- اگر در جست‏وجوى آب نرود تا وقت نماز تنگ شود معصيت كرده، ولى نمازش با تيمم صحيح است.
 
مسأله 658- كسى كه يقين دارد آب پيدا نمى‏كند، چنانچه دنبال آب نرود و با تيمم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد كه اگر جست‏وجو مى‏كرد آب پيدا مى‏شد، بنابر احتياط واجب نمازش را اعاده يا قضا نمايد.
 
مسأله 659- اگر بعد از جست‏وجو آب پيدا نكند وبا تيمم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد، در جايى كه جست‏وجو كرده آب بوده نماز او صحيح است.
 
مسأله 660- اگر بعد از داخل شدن وقت نماز، وضو داشته باشد و بداند كه اگر وضوى خود را باطل كند نمى‏تواند وضو بگيرد، چنانچه بتواند بدون ضرر و مشقت وضوى خود را نگه‏دارد، نبايد آن‏را باطل نمايد، و همچنين است اگر بداند يا دو شاهد عادل خبر دهند كه تهيه آب براى او ممكن نيست، بلكه اگر احتمال صحيح عقلايى هم بدهد، احتياط واجب آن است كه وضوى خود را باطل نكند.
 
مسأله 661- اگر پيش از وقت نماز وضو داشته باشد و بداند يا دو شاهد عادل خبر دهند كه اگر وضوى خود را باطل كند، تهيه آب براى او ممكن نيست، چنانچه بتواند بدون ضرر و مشقت وضوى خود را نگه‏دارد، واجب آن است كه آن‏را باطل نكند. و اگر احتمال عقلايى دهد احتياط واجب آن است كه وضو را باطل نكند.
 
مسأله 662- كسى كه فقط به مقدار وضو يا به مقدار غسل آب دارد، اگر بداند يا دو شاهد عادل خبر دهند كه اگر آن‏را بريزد آب پيدا نمى‏كند، چنانچه وقت نماز داخل شده، ريختن آن حرام است، و واجب آن است كه پيش از وقت نماز هم آن‏را نريزد، بلكه هر گاه احتمال عقلايى هم بدهد كه اگر آن‏را بريزد ديگر آب پيدا نمى‏كند، احتياط واجب آن است كه پيش از وقت نماز هم آب را نريزد.
 
مسأله 663- كسى كه مى‏داند يا دو شاهد عادل خبر دهد كه آب پيدا نمى‏كند، اگر بعد از داخل شدن وقت نماز وضوى خود را باطل كند، يا آبى را كه دارد بريزد، معصيت كرده ولى نمازش با تيمم صحيح است، اگر چه احتياط مستحب آن است كه قضاى آن نماز را بخواند.