+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
نفاس
مسأله 508- از وقتيكه اولين جزء بچه از شكم مادر بيرون مى‏آيد، هر خونى كه زن مى‏بيند، اگر پيش‏از ده روز يا سر ده روز قطع شود خون نفاس است. و زن را در حال نفاس، نفساء مى‏گويند.
 
مسأله 509- خونى كه زن پيش از بيرون آمدن اولين جزء بچه مى‏بيند، نفاس نيست.
 
مسأله 510- لازم نيست كه خلقت بچه تمام باشد، بلكه اگر خون بسته‏اى هم از رحم زن خارج شود و خود زن بداند، يا چهار نفر قابله بگويند كه اگر در رحم مى‏ماند انسان مى‏شد، خونى كه تا ده روز ببيند، خون نفاس است.
 
مسأله 511- ممكن است خون نفاس يك آن بيشتر نيايد، ولى بيشتر از ده روز نمى‏شود.
 
مسأله 512- هر گاه شك كند كه چيزى سقط شده يا نه، يا چيزى كه سقط شده اگر مى‏ماند انسان مى‏شد يا نه لازم نيست وارسى كند، و خونى كه از او خارج مى‏شود، شرعاً خون نفاس نيست.
 
مسأله 513- توقف در مساجد و ورود به مسجد الحرام و مسجد النبي و رساندن جايى از بدن به قرآن و كارهاى ديگرى كه بر حائض حرام است، بر نفساء هم حرام است و آنچه بر حائض واجب و مستحب و مكروه است، بر نفساء هم واجب و مستحب و مكروه مى‏باشد.
 
مسأله 514- طلاق دادن زنى كه در حال نفاس مى‏باشد، باطل است و نزديكى كردن با او حرام مى‏باشد و اگر شوهرش با او نزديكى كند، احتياط واجب آن است به دستورى كه در احكام حيض گفته شد كفاره بدهد.
 
مسأله 515- وقتى زن از خون نفاس پاك شد، بايد غسل كند و عبادت هاى خود را به جا آورد. واگر دوباره خون ببيند، چنانچه روزهايى كه خون ديده با روزهايى كه در وسط پاك بوده، روى هم ده روز يا كمتر از ده روز باشد، تمام آن نفاس است، و اگر روزهايى كه پاك بوده روزه گرفته باشد، بايد قضا نمايد.
 
مسأله 516- اگر زن از خون نفاس پاك شود و احتمال دهد كه در باطن خون هست، بايد مقدارى پنبه داخل فرج نمايد وكمى صبر كند كه اگر پاك است، براى عبادت هاى خود غسل كند.
 
مسأله 517- اگر خون نفاس زن از ده روز بگذرد، چنانچه در حيض عادت دارد به اندازه روزهاى عادت او نفاس و بقيه استحاضه است و اگر عادت ندارد تا ده روز نفاس و بقيه استحاضه مى‏باشد، و احتياط مستحب آن است كسى كه عادت دارد از روز بعد از عادت و كسى كه عادت ندارد بعد از روز دهم تا روز هيجدهم زايمان، كارهاى استحاضه را به جا آورد و كارهايى را كه بر نفساء حرام است، ترك كند.
 
مسأله 518- زنى كه عادت حيضش كمتر از ده روز است، اگر بيشتر از روزهاى عادتش خون نفاس ببيند، بايد به اندازه روزهاى عادت خود نفاس قرار دهد، وبعد از آن تا دو روز احتياط عبادت را ترك كند، پس اگر از ده روز بگذرد، به‏اندازه روزهاى عادتش نفاس و بقيه استحاضه است، و عبادت‏هايى را كه در آن دو روز ترك كرده بايد قضا كند.
 
مسأله 519- زنى كه در حيض عادت دارد، اگر بعد از زاييدن تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه پى در پى خون ببيند، به اندازه روزهاى عادت او نفاس است و ده روز از خونى كه بعد از نفاس مى‏بيند اگر چه در روزهاى عادت ماهانه‏اش باشد، استحاضه است، مثلاً زنى كه عادت حيض او از بيستم هر ماه تا بيست و هفتم آن است، اگر روز دهم ماه زاييد و تا يكماه يا بيشتر پى در پى خون ديد، تا روز هفدهم نفاس و از روز هفدهم تا ده روز حتى خونى كه در روزهاى عادت خود كه از بيستم تا بيست و هفتم است مى‏بيند، استحاضه مى‏باشد، و بعد از گذشتن ده روز، اگر خونى را كه مى‏بيند در روزهاى عادتش باشد، حيض است، چه نشانه‏هاى حيض را داشته باشد يا نداشته باشد و اگر در روزهاى عادتش نباشد، اگر چه نشانه‏هاى حيض را داشته باشد، بايد آن را استحاضه قرار دهد.
 
مسأله 520- زنى كه در حيض عادت ندارد، اگر بعد از زايمان تا يك ماه يا بيشتر از يك ماه خون ببيند، ده روز اول آن نفاس و ده روز دوم آن استحاضه است و خونى كه بعد از آن مى‏بيند، اگر نشانه حيض را داشته باشد حيض، وگرنه آن هم استحاضه مى‏باشد.