+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
احكام وضو
مسأله 299- كسى كه در كارهاى وضو و شرايط آن مثل پاك بودن آب و غصبى نبودن آن خيلى شك مى‏كند بايد به شك خود اعتنا نكند.
 
مسأله 300- اگر شك كند كه وضوى او باطل شده يا نه بنا مى‏گذارد كه وضوى او باقى است ولى اگر بعد از بول استبراء نكرده و وضو گرفته باشد وبعد از وضو رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند بول است يا چيز ديگرى وضوى او باطل است.
 
مسأله 301- كسى كه شك دارد وضو گرفته يا نه بايد وضو بگيرد.
 
مسأله 302- كسى كه مى‏داند وضو گرفته و حدثى هم از او سرزده، مثلاً بول كرده، اگر نداند كدام جلوتر بوده، چنانچه پيش از نماز است بايد وضو بگيرد، و اگر در بين نماز است بايد نماز را بشكند و وضو بگيرد و اگر بعد از نماز است بايد وضو بگيرد، و بنابر احتياط واجب نمازى را كه خوانده دوباره بخواند.
 
مسأله 303- اگر بعد از نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه نماز او صحيح است، ولى بايد براى نمازهاى بعد وضو بگيرد.
 
مسأله 304- اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه، نماز او باطل است و بايد وضو بگيرد و نماز را بخواند.
 
مسأله 305- اگر بعد از نماز شك كند، كه قبل از نماز وضوى او باطل شده يا بعد از نماز نمازى كه خوانده صحيح است.
 
مسأله 306- اگر انسان مرضى دارد كه بول‏او قطره قطره مى‏ريزد يا نمى‏تواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند چنانچه يقين دارد كه از اول‏وقت نماز تا آخر آن به مقدار وضو گرفتن و نماز خواندن مهلت پيدا مى‏كند بايد نماز را در وقتى كه مهلت پيدا مى‏كند بخواند و اگر مهلت او به مقدار كارهاى واجب نماز است، بايد در وقتى كه مهلت دارد فقط كارهاى واجب نماز را به جا آورد و كارهاى مستحب آن مانند اذان و اقامه و قنوت را ترك نمايد.
 
مسأله 307- اگر به مقدار وضو و نماز مهلت پيدا نمى‏كند و در بين نماز چند دفعه بول از او خارج مى‏شود، وضوى اول كافى است ولى چنانچه مرضى دارد كه‏در بين نماز چند مرتبه غائط از او خارج مى‏شود كه اگر بخواهد بعد از هر دفعه وضو بگيرد سخت نيست، بايد ظرف آبى پهلوى خود بگذارد و هر وقت غائط از او خارج شد وضو بگيرد و بقيه نماز را بخواند.
 
مسأله 308- كسى كه غائط طورى پى در پى از او خارج مى‏شود كه وضو گرفتن بعد از هر دفعه براى او سخت است، اگر بتواند مقدارى از نماز را با وضو بخواند، بايد براى هر نماز يك وضو بگيرد.
 
مسأله 309- كسى كه بول پى در پى از او خارج مى‏شود اگر بين دو نماز قطره بولى از او خارج نشود مى‏تواند با يك وضو هر دو نماز را بخواند و قطره‏هايى كه بين نماز خارج مى‏شود اشكال ندارد.
 
مسأله 310- كسى كه بول يا غائط پى در پى از او خارج مى‏شود اگر نتواند هيچ مقدار از نماز را با وضو بخواند، مى‏تواند چند نماز را با يك وضو بخواند، مگر اختياراً بول يا غائط كند يا چيز ديگرى كه وضو را باطل مى‏كند پيش آيد.
 
مسأله 311- اگر مرضى دارد كه نمى‏تواند از خارج شدن باد جلوگيرى كند، بايد به وظيفه كسانى كه نمى‏توانند از بيرون آمدن غائط خوددارى كنند عمل نمايد.
 
مسأله 312- كسى كه غائط پى در پى از او خارج مى‏شود، بايد براى هر نمازى وضو بگيرد و فوراً مشغول نماز شود، ولى براى به جا آوردن سجده و تشهد فراموش شده ونماز احتياط كه بايد بعد از نماز انجام داد در صورتى كه آن‏ها را بعد از نماز فوراً به جا بياورد وضو گرفتن لازم نيست.
 
مسأله 313- كسى كه بول او قطره قطره مى‏ريزد بايد براى نماز به‏وسيله كيسه‏اى كه در آن، پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول بجاهاى ديگر جلوگيرى مى‏كند، خود را حفظ نمايد، و احتياط واجب آن است كه پيش از هر نماز مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد، و نيز كسى كه نمى‏تواند از بيرون آمدن غائط خوددارى كند، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد. و احتياط واجب آن است كه اگر مشقت ندارد، براى هر نماز مخرج غائط را آب بكشد.
 
مسأله 314- كسى كه نمى‏تواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند در صورتى كه ممكن باشد و مشقت و زحمت و خوف ضرر نداشته باشد بايد به مقدار نماز از خارج شدن بول و غائط جلوگيرى نمايد. اگر چه خرج داشته باشد. بلكه اگر مرض او به آسانى معالجه شود، احتياط واجب آن است كه خود را معالجه نمايد.
 
مسأله 315- كسى كه نمى‏تواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، بعد از آن كه مرض او خوب شد، لازم نيست نمازهايى را كه در وقت مرض مطابق وظيفه‏اش خوانده قضا نمايد. ولى اگر در بين وقت نماز مرض او خوب شود، بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند.