+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله مناسک حج
 
واجبات رمى جمرات سه گانه
[721] م - شب‏هائى كه واجب است درمنى بيتوته كند بايد در روز آنها رمى جمرات سه گانه كند، يعنى سنگ ريزه بزند به سه محل كه يكى را جمره اولى و يكى را جمره وسطى و يكى را جمره عقبه گويند، ولى اگر عمدا همه آن‏را ترك كند به حج او ضرر نمى‏رسند و صحيح است گر چه در صورت عمد معصيت كار است. ولى بنا بر احتياط بايد آن را قضا كند يا نائب بگيرد.
 
[722] م - اشخاصى كه بايد شب سيزدهم را در منى بمانند واجب است روز سيزدهم رمى جمرات كنند.
 
[723] م - عدد سنگ ريزه كه بايد به جمره بزند براى هر يك در هر روزى بايد هفت عدد باشد و كيفيت انداختن و شرايط و واجبات آن به همان نحو است كه سابقاً در جمره عقبى گفته شد.
 
[724] م - وقت انداختن سنگ از اول طلوع آفتاب تا غروب آفتاب روزى است كه شب آنروز را بيتوته كرده است، و در شبجائز نيست به جا آورد.
 
[725] م - اگر كسى عذرى داشته باشد از اين كه روز به جا آورد مثل شبان و مريض و عليل و كسى كه ترس داشته باشد از چيزى مثل تزاحم جمعيت بايد شب آن روز، (شب مقدم) رمى نمايد و اما شب مؤخر با علم به تمكن از رمى قضايى در روز مؤخر پس احوط تأخير قضا است تا طلوع آفتاب.
 
[726] م - واجب است ترتيب در سنگ انداختن به اين كه اول به جمره اولى و بعد از آن به جمره وسطى و بعد از آن به جمره عقبه سنگ بيندازد.
 
[727] م - اگر به ترتيبى كه گفته شد به جا نياورد بايد دو باره آنچه كه بر خلاف ترتيب كرده به جا آورد به‏طورى كه ترتيب حاصل شود، مثلاً اگر اول به جمره وسطى انداخت و بعد به جمره اولى كفايت مى‏كند كه جمره وسطى را دوباره به جا آورد و بعد جمره عقبه را و اعاده جمره اولى لازم نيست .
 
[728] م - در حكمى كه در مسأله‏ى هفتم ذكر شد فرق نيست ميان آن كه از روى علم و عمد خلاف ترتيب كند يا از روى سهو ونسيان يا از روى ندانستن مسأله، در هر صورت بايد اعاده كند.
 
[729] م - اگر كسى چهار سنگ به جمره اولى بيندازد و آن‏را رها كند ومشغول جمره بعدى بشود كافى است، و لازم نيست تمام هفت سنگ مقدم باشد پس مى‏تواند چهار سنگ به جمره اولىبزند و بعد چهار سنگ به جمره وسطى و بعد مشغول جمره عقبه شود، و به هر ترتيب مى‏خواهد هفت سنگ جمره عقبه و سه سنگ آن دو تاى ديگرى را بيندازد، لكن احتياط واجب از براى كسى كه از روى علم وعمد اين كار را كرده اعاده است.
 
[730] م - اگر كسى فراموش كند در يكى از روزها رمى كند واجب است روز بعد آن‏را قضا كند، و اگر دو روز را فراموش كرد بايد در روز بعد هر دو را قضا كند، و هم‏چنين است اگر از روى عمد ترك كرده باشد.
 
[731] م - واجب است قضا را مقدم بدارد بر اداء پس در روز يازدهم اگر بخواهد قضاى روز عيد را به جا بياورد اول قضاى عيد را به جا آورد و بعد رمي روز يازدهم را كه اداء است، و هم چنين بايد قضاى روز جلو را مقدم بدارد بر قضاى روز بعد، پس اگر در روز سيزدهم مثلاً بخواهد قضاى روز عيد و روز يازدهم وروز دوازدهم را به جا آورد بايد به ترتيب از قضاى روز عيد شروع وبه روز سيزدهم ختم كند كه اداء است.
 
[732] م - چنانچه قضاء رمي جمرات سه گانه واجب است قضاء رمى بعض از آنها هم اگر ترك شده باشد واجب است، پس اگر در روز يازدهم جمره اولى را رمي كرد و دو تاى ديگر را نكرد روز بعد بايد آن‏را كه نكرده اتيان كند و بعد تكليف اين روز را به جا آورد.
 
[733] م - اگر در روز بعد فهميد كه جمرات روز قبل رابخلاف ترتيب انداخته بايد قضا كند به‏طورى كه ترتيب حاصل شود وبعد وظيفه اين روز را به جا آورد.
 
[734] م - اگر به هر يك از جمرات يا بعض آنها چهار سنگ انداخته باشد و در روز بعد يادش بيايد احتياط واجب آن است كه بقيه‏ى روز قبل را قضا كند و بعد وظيفه‏ى روز را به جا آورد.
 
[735] م - اگر كسى فراموش كند رمى جمرات سه گانه را وخارج شود از منى و به مكه بيايد پس اگر در ايام تشريق يادش آمد بايد برگردد و به‏جا آورد و اگر متمكن نيست بايد نائب بگيرد، و اگر بعد از ايام تشريق يادش بيايد يا عمدا تعويق بيندازد تا بعد، احتياط واجب آن است كه خودش يا نايبش از مكه برگردد و به‏جا آورد، و در سال ديگر هم در ايامى كه فوت شده است خودش يا نايبش قضا كند.
 
[736] م - اگر فراموش كرد رمى جمرات را ويادش نيامد مگر بعد از خروج از مكه احتياط واجب آن است كه در سال ديگر قضا كند آن‏را خودش يا نايبش.
 
[737] م - كسى كه بعض از جمرات را فراموش كند حكمش همان است كه در دو مسئله‏ى قبل ذكر شد، بلكه كسى كه كمتر از هفت سنگ در تمام جمرات يا بعض آن انداخت همين حكم را دارد بنابر احتياط واجب.
 
[738] م - كسى كه عذرى داشته باشد از انداختن سنگ مثلآن كه مريض باشد يا طفل باشد كه نتواند رمى كند يا عليل باشد مثل آن كه دست يا پايش شكسته باشد يا از شدت بى‏حالى نتواند يا بى‏هوش باشد بايد نايبش به جا آورد، و اگر از نايب گرفتن هم عاجز باشد مثل بى‏هوش و طفل كوچك، ولى او يا شخص ديگرى از طرف او به جا آورد، و احتياط واجب آن است كه تا مأيوس نشده از اين كه خودش عمل كند نايب عمل نكند وبهتر آن است كه اگر مى‏شود شخص معذور را ببرند و در حضور او رمى كنند، و اگر مى‏شود سنگ را در دست او بگذارند وبيندازند.
 
[739] م - اگر بعد از آن كه نايب عمل را به جا آورد عذر بر طرف شد آوردن خودش لازم نيست اگر چه احوط است.
 
[740] م - اگر شخص مريض مأيوس باشد از خوب شدن يا شخص معذور مأيوس باشد از رفع عذر، واجب است كه نايب بگيرد ، و اگر مأيوس نيست مى‏تواند نايب بگيرد، لكن اگر عذر رفع شد احتياط آن است كه خودش عمل كند.
 
[741] م - اگر ديگران مأيوس باشند از رفع عذر معذور، لازم نيست از او اذن بگيرند اگر چه احوط است، و اين احتياط نبايد ترك شود و اگر نتواند اذن بدهد اذن معتبر نخواهد بود.
 
[742] م - اگر بعد از گذشتن روزى كه واجب بوده در آن رمى كند شك كند كه به جا آورده يا نه اعتناء نكند.
 
[743] م - اگر بعد از انداختن شك كند كه كيفيت آن صحيحبوده يا نه اعتناء نكند.
 
[744] م - اگر در وقتى كه مشغول رمى جمره عقبه است شك كند كه اولى را يا دومى را يا هر دو را رمى كرده يا صحيح انجام داده يا نه اعتناء نكند.
 
[745] م - اگر در عدد شك كند كه آيا هفت بوده يا كمتر قبل از آن كه داخل شود در رمي جمره بعدى بايد آنچه محتمل است كه كسر شده بياورد تا يقين كند هفت عدد شده هر چند منصرف از عمل شده باشد و مشغول كارهاى ديگر باشد بنابر احتياط واجب.
 
[746] م - اگر بعد از گذشتن روزى كه بايد رمى كند يقين پيدا كند كه يكى از سه جمره را رمى نكرده ظاهرا جائز است اكتفاء به قضاء رمى جمره عقبه كند، و احتياط آن است كه هر سه را قضا كند. و اين احتياط نبايد ترك شود.
 
[747] م - اگر بعد از آن كه داخل در جمره بعدى شد شك كند در عدد قبلى پس اگر بداند چهار سنگ از قبلى را انداخته و شك كند كه بقيه را يا بعض از آنها را انداخته يا نه به احتياط واجب بقيه را اتيان كند اگر چه بعد از اتيان جمره بعدى، و اگر در كمتر از چهار، شك داشته باشد تا مقدار چهار اعتناء نكند و سه سنگ ديگر را بزند.
 
[748] م - اگر بعد از انداختن به هر سه جمره يقين پيدا كند كه يك سنگ يا دو سنگ يا سه سنگ از يكى از سه جمره ناقص شده بايد هر چه را احتمال كسرى داده به هر يك از سه جمره بزند.
 
[749] م - اگر بعد از انداختن سنگ به هر سه يقين كند كه يكى از آنها را از چهار كمتر انداخته بعيد نيست جواز اكتفا به كسرى جمره‏ى آخرى، و احتياط آن است كه جمره‏ى اخرى را از سر بگيرد، و احتياط بالاتر آن است كه هر سه را از سر بگيرد و اين احتياط ترك نشود .
 
[750] م - اگر بعد از گذشتن وقت هر سه روز يقين كند كه يك روز را رمى نكرده و نداند كدام روز است بايد هر سه روز را قضا كند با مراعات ترتيب.