+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله مناسک حج
 
تلبیه
دوم - تلبيه يعنى لبيك گفتن وصورت آن بنابر اصح آن است كه بگويد:
«لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ».
و به اين مقدار اگر اكتفا كند محرم شده و احرامش صحيح است، و احتياط مستحب آن است كه پس از آن كه چهار «لبيك» را به صورتى كه گفته شده گفت بگويد:
«إِنَّ الْحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَكَ وَ الْمُلْكَ لا شَرِيكَ لَكَ». و اگر بخواهد احتياط بيشتر بكند پس از گفتن آنچه ذكر شد، بگويد:
«لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَكَ وَ الْمُلْكَ لا شَرِيكَ لَكَ».
و مستحب است بعد از آن بگويد.
«لَبَّيْكَ ذَا الْمَعَارِجِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ دَاعِياً إِلَى دَارِ السَّلامِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ غَفَّارَ الذُّنُوبِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ أَهْلَ التَّلْبِيَةِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ ذَا الْجَلالِ وَالاْءِكْرَامِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ مَرْهُوباً وَ مَرْغُوباً إِلَيْكَ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ تُبْدِئُ وَ الْمَعَادُ إِلَيْكَ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ كَشَّافَ الْكُرَبِ الْعِظَامِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ عَبْدُكَ وَ ابْنُ عَبْدَيْكَ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ يَا كَرِيمُ لَبَّيْكَ»
و اين جملات را نيز بگويد خوب است:
«لَبَّيْكَ أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِمُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ بِحَجَّةٍ وَ عُمْرَةٍ مَعاً لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ هَذِهِ عُمْرَةُ مُتْعَةٍ إِلَى الْحَجِّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ أَهْلَ التَّلْبِيَةِ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ تَلْبِيَةً تَمَامُهَا وَ بَلاغُهَا عَلَيْكَ لَبَّيْكَ.»
 
[133] م - واجب است صحيح گفتن قدر واجب از لبيك را كه گذشت، همان طور كه صحيح گفتن تكبيرة الاحرام در نماز واجب است.
 
[134] م - اگر تلبيه را بقدر واجب كه ذكر شد، نداند بايد آن‏را ياد بگيرد يا كسى او را در وقت گفتن تلقين كند، يعنى كلمه كلمه آن شخص بگويد و شخصى كه مى‏خواهد احرام ببندد دنبال او به‏طور صحيح بگويد.
 
[135] م - اگر نتواند ياد بگيرد يا وقت ياد گرفتن نباشد و با تلقين هم نتواند بگويد احتياط آن است كه بهر نحو كه مى‏تواند بگويد، و ترجمه‏اش را هم بگويد، و بهتر آن است كه علاوه بر آن نايب هم بگيرد، و اگر كسى جاهل مقصر باشد يعنى مى‏توانسته ياد بگيرد ولى ياد نگرفته است بنا بر احتياط واجب نايب هم بگيرد.
 
[136] م - اگر لبيك گفتن را فراموش كرد يا به واسطه‏ىندانستن حكم نگفت، واجب است برگردد به ميقات در صورت امكان واحرام ببندد ولبيك بگويد، و اگر نتواند برگردد همان‏جا بگويد اگر داخل حرم نشده است، و اگر داخل حرم شده واجب است برگردد بخارج حرم واحرام ببندد ولبيك بگويد، و اگر ممكن نيست همانجا محرم شود ولبيك بگويد، و اگر بعد از گذشتن وقت جبران يادش آمد بعيد نيست صحت عمل.
 
[137] م - اگر كسى لبيك واجب را نگفت چه به واسطه‏ى عذرى وچه بدون عذر چيزهائى كه بر محرم حرام است بر او حرام نمى‏شود، و اگر آنچه در احرام موجب كفاره مى‏شود به جا آورد كفاره ندارد، و هم چنين اگر لبيك را به رياء باطل كند.
 
[138] م - اگر بعد از گفتن لبيك واجب در ميقات فراموش كند كه نيت عمره‏ى تمتع كرده يا نيت حج تمتع، بنا بگذارد كه نيت عمره‏ى تمتع كرده، و عمره‏ى او صحيح است، و همچنين اگر بعد از لبيك گفتن در روز هشتم كه بايد براى حج تمتع بگويد فراموش كرد كه لبيك را براى حج گفت يا براى عمره، بنا بگذارد كه براى حج تمتع گفته، و حج او صحيح است و احتياط مستحب در تجديد تلبيه است.
 
[139] م - جائز نيست لبيك واجب را از ميقات تأخير بيندازد، و اگر تأخير انداخت بايد به دستورى كه در مسأله (111) كه بعد از بيان مواقيت ذكر شد، عمل كند.
 
[140] م - واجب در لبيك بيش از يك مرتبه نيست، ولى مستحب است تكرار آن و زياد گفتن آن هر چه مى‏تواند، و براى هفتاد مرتبه گفتن ثواب زيادى ذكر شده است و لازم نيست آنچه را در حال احرام بستن گفته است تكرار كند، بلكه كافي است بگويد «لَبَّيْكَ اَللّهُمَ لَبَّيْكَ» يا تكرار كند «لَبَّيْك» را فقط.
 
[141] م - احتياط واجب آن است كه كسى كه براى عمره‏ى تمتع محرم شد در وقتى كه خانه‏هاى مكه پيدا مى‏شود لبيك را ترك كند و ديگر لبيك نگويد، ومراد از خانه‏هاى مكه خانه‏هائى است كه در زمانى كه عمره به جا مى‏آورد جزء مكه باشد هر چند مكه بزرگ شود، و احتياط واجب براى كسى كه احرام حج بسته آن است كه لبيك را تا ظهر روز عرفه بيشتر نگويد.