+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
2- زمين
مسأله 183- زمين با سه شرط، كف پا و ته كفش نجس را پاك مى‏كند. اول آن كه زمين پاك باشد. دوم آن كه خشك باشد. سوم آن كه اگر عين نجس مثل خون و بول، يا متنجس مثل گلى كه نجس شده در كف پا و ته كفش باشد، به‏واسطه راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود. و نيز زمين بايد خاك يا سنگ يا آجر فرش و مانند اين‏ها باشد و با راه رفتنروى فرش و حصير و سبزه، كف پا و ته كفش نجس پاك نمى‏شود، و اگر به واسطه غير راه رفتن نجس شده باشد پاك شدنش به‏واسطه راه رفتن اشكال دارد.
 
مسأله 184- پاك شدن كف پا و ته كفش نجس به‏واسطه راه رفتن روى آسفالت و روى زمينى كه با چوب فرش شده محل اشكال است.
 
مسأله 185- براى پاك شدن كف پا و ته كفش بهتر است پانزده قدم يا بيشتر راه بروند، اگر چه به كمتر از پانزده قدم يا ماليدن پا به زمين، نجاست بر طرف شود.
 
مسأله 186- لازم نيست كف پا و ته كفش نجس، تر باشد بلكه اگر خشك هم باشد به راه رفتن پاك مى‏شود.
 
مسأله 187- بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد، مقدارى از اطراف آن هم كه معمولاً به گل آلوده مى‏شود، اگر زمين يا خاك به آن اطراف برسد پاك مى‏گردد.
 
مسأله 188- كسى كه با دست و زانو راه ميرود، اگر كف دست يا زانوى او نجس شود پاك شدن دست و زانوى او به وسيله راه رفتن محل اشكال است. و هم چنين است ته عصا و ته پاى مصنوعى و نعل چهار پايان و چرخ اتومبيل و درشكه و مانند اين‏ها.
 
مسأله 189- اگر بعد از راه رفتن ذره‏هاى كوچكى از نجاست كه ديده نمى‏شود، در كف پا يا ته كفش بماند، بايد آن ذره‏ها را هم به ترتيبى كه ذكر شد بر طرف كرد ولى باقى بودن بو و رنگ اشكال ندارد.
 
مسأله 190- داخل كفش و مقدارى از كف پا كه به زمين نمى‏رسد به واسطه راه رفتن پاك نمى‏شود و پاك شدن كف جوراب به واسطه راه رفتن، محل اشكال است؛ ولى اگر كف جوراب از پوست باشد، و به جاى كفش از آن استفاده شود به وسيله راه رفتن پاك مى‏شود.