+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
احكام شكار كردن با اسلحه
مسأله 2715- اگر حيوان حلال گوشت وحشى را با اسلحه شكار كنند با پنج شرط حلال و بدنش پاك است: اول آن كه اسلحه شكار مثل كارد و شمشير برنده باشد، يا مثل نيزه و تير ، تيز باشد كه به واسطه تيز بودن، بدن حيوان را پاره كند و اگر به وسيله دام يا چوب و سنگ و مانند اين‏ها حيوانى را شكار كنند پاك نمى‏شود و خوردن آن هم حرام است و اگر حيوانى را با تفنگ شكار كنند چنانچه گلوله آن تيز باشد كه در بدن حيوان فرو رود و آن را پاره كند پاك و حلال است. و اگر گلوله تيز نباشد بلكه با فشار در بدن حيوان فرو رود و حيوان را بكشد، يا به واسطه حرارتش بدن حيوان را بسوزاند و در اثر سوزاندن، حيوان بميرد پاك و حلال بودنش اشكال دارد، دوم كسى كه شكار مى‏كند بايد مسلمان باشد يا بچه مسلمان باشد كه خوب وبد را بفهمد، و اگر كافر يا كسى كه اظهار دشمنى با اهل بيت پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم مى‏كند و هم چنين كسى كه از فرقه‏هايى است كه در حكم كفارند مانند غلاة و خوارج و نواصب. حيوانى را شكار نمايد، آن شكار حلال نيست. سوم اسلحه را براى شكار كردن حيوان بكار برد و اگر مثلاً جايى را نشان كند و اتفاقاً حيوانى را بكشد، آن حيوان پاك نيست وخوردن آن هم حرام است. چهارم در وقت به كار بردن اسلحه نام خدا را ببرد و چنانچه عمدا نام خدا را نبرد شكار حلال نمى‏شود، ولى اگر فراموش كند اشكال ندارد. پنجم وقتى به حيوان برسد كه مرده باشد، يا اگر زنده است به اندازه سر بريدن آن وقت نباشد و چنانچه به اندازه سر بريدن وقت باشد و سر حيوان را نبرد تا بميرد حرام است.
 
مسأله 2716- اگر دو نفر حيوانى را شكار كنند، و يكى از آنان مسلمان و ديگرى كافر باشد يا يكى از آن دو نام خدا را نبرد، آن حيوان حلال نيست.
 
مسأله 2717- اگر بعد از آن كه حيوانى را تير زدند مثلاً در آب بيفتد، وانسان بداند كه حيوان به‏واسطه تير و افتادن در آب جان داده، حلال نيست. و هم چنين اگر شك كند كه فقط براى تير بوده يا نه، حلال نمى‏باشد.
 
مسأله 2718- اگر با سگ غصبى يا اسلحه غصبى حيوانى را شكار كند، شكار حلال است و مال خود او مى‏شود ولى گذشته از اين كه گناه كرده بايد اجرت اسلحه يا سگ را به صاحبش بدهد.
 
مسأله 2719- اگر با شمشير يا چيز ديگرى كه شكار كردن با آن صحيح است با شرط هايى كه در مسائل گذشته گفته شد، حيوانى را دو قسمت كنند، و سر وگردن در يك قسمت بماند و انسان وقتى برسد كه حيوان جان داده باشد، هر دو قسمت حلال است اگر به همين قطع كردن جان داده باشد و اگر حيوان زنده باشد و وقت تنگ باشد براى سر بريدن به آداب شرع، قسمتى كه سر و گردن ندارد حرام، و قسمتى كه سر و گردن دارد حلال است و اگر وقت باشد كه براى سر بريدن، آن قسمت كه در آن سر نيست حرام است وآن قسمت ديگر اگر سر آن را به دستورى كه در شرع معين شده ببرند حلال است ولى اگر ممكن نباشد مقدارى زنده بماند و در حال نزع باشد چنانچه سرش را هم ببرند بنابر احتياط واجب بايد از آن اجتناب نمايد.
 
مسأله 2720- اگر با چوب يا سنگ يا چيز ديگرى كه شكار كردن با آن صحيح نيست حيوانى را دو قسمت كنند، قسمتى كه سر و گردن ندارد حرام است و قسمتى كه سر و گردن دارد، اگر زنده باشد، و سر آن را به دستورى كه در شرع معين شده ببرند حلال است ولى اگر ممكن نباشد مقدارى زنده بماند و در حال جان دادن باشد چنانچه سرش را هم ببرند بنابر احتياط واجب بايد از آن اجتناب نمايند.
 
مسأله 2721- اگر حيوانى را شكار كنند، يا سر ببرند و بچه زنده‏اى از آن بيرون آيد چنانچه آن بچه را به دستورى كه در شرع معين شده سر ببرند حلال وگرنه حرام مى‏باشد.
 
مسأله 2722- اگر حيوانى را شكار كنند يا سر ببرند و بچه مرده‏اى از شكمش بيرون آورند، چنانچه خلقت آن بچه كامل باشد و مو يا پشم در بدنش روييده باشد پاك و حلال است.