+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
احكام طلاق
مسأله 2610- مردى كه زن خود را طلاق مى‏دهد، بايد عاقل و بنابر احتياط واجب بالغ باشد، وبه اختيار خود طلاق دهد، و اگر او را مجبور كنند كه زنش را طلاق دهد طلاق باطل است، و نيز بايد قصد طلاق داشته باشد، پس اگر صيغه طلاق را به شوخى بگويد صحيح نيست.
 
مسأله 2611- زن بايد در وقت طلاق از خون حيض و نفاس پاك باشد و شوهرش در آن پاكى با او نزديكى نكرده باشد و تفصيل اين دو شرط در مسائل آينده گفته مى‏شود.
 
مسأله 2612- طلاق دادن زن در حال حيض يا نفاس در سه صورت صحيح است: اول آن كه شوهرش بعد از ازدواج با او نزديكى نكرده باشد. دوم آبستن باشد، و اگر معلوم نباشد كه آبستن است و شوهر در حال حيض طلاقش بدهد، بعد بفهمد كه آبستن بوده، اشكال ندارد. سوم مرد به واسطه غائب بودن نتواند يا برايش مشكل باشد كه پاك بودن زن را بفهمد.
 
مسأله 2613- اگر زن را از خون حيض پاك بداند و طلاقش دهد بعد معلوم شود موقع طلاق در حال حيض بوده، طلاق او باطل است و اگر او را در حيض بداند وطلاقش دهد بعد معلوم شود پاك بوده طلاق او صحيح است.
 
مسأله 2614- كسى كه مى‏داند زنش در حال حيض يا نفاس است، اگر غائب شود مثلاً مسافرت كند و بخواهد او را طلاق دهد، بايد تا مدتى كه معمولاً زن‏ها از حيض يا نفاس پاك مى‏شوند صبر كند.
 
مسأله 2615- اگر مردى كه غائب است بخواهد زن خود را طلاق دهد چنانچه بتواند اطلاع پيدا كند كه زن او در حال حيض يا نفاس است يا نه، اگر چه اطلاع او از روى عادت حيض زن، يا نشانه‏هاى ديگرى باشد كه در شرع معين شده بايد تا مدتى كه معمولاً زن‏ها از حيض يا نفاس پاك مى‏شوند صبر كند.
 
مسأله 2616- اگر با عيالش كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و بخواهد طلاقش دهد، بايد صبر كند تا دوباره حيض ببيند و پاك شود. ولى زنى را كه نُه سالش تمام نشده، يا آبستن است، و هم چنين اگر يائسه باشد يعنى اگر سيده است بيشتر از شصت سال قمرى و اگر سيده نيست بيشتر از پنجاه سال قمرى داشته باشد، اگر بعد از نزديكى طلاق دهند اشكال ندارد.
 
مسأله 2617- هرگاه با زنى كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و در همان پاكى طلاقش دهد اگر بعد معلوم شود كه موقع طلاق آبستن بوده اشكال ندارد.
 
مسأله 2618- اگر با زنى كه از خون حيض و نفاس پاك است نزديكى كند و مسافرت نمايد. چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد، بايد به قدرى كه زن معمولاً بعد از آن پاكى، خون مى‏بيند و دوباره پاك مى‏شود صبر كند.
 
مسأله 2619- اگر مرد بخواهد زن خود را كه به واسطه مرضى يا به‏واسطه اصل خلقت يا به‏خاطر استعمال دارو حيض نمى‏بيند طلاق دهد. بايد از وقتى كه با او نزديكى كرده تا سه ماه از جماع با او خوددارى نمايد وبعد او را طلاق دهد.
 
مسأله 2620- طلاق بايد به‏صيغه عربى صحيح خوانده شود و دو مرد عادل آن را بشنوند و اگر خود شوهر بخواهد صيغه طلاق را بخواند و اسم زن او مثلاً فاطمه باشد بايد بگويد: زوجتى فاطمة طالق يعنى زن من فاطمه رها است و اگر ديگرى را وكيل كند بايد بگويد: زوجة موكلى فاطمة طالق.
 
مسأله 2621- زنى كه صيغه شده، مثلاً يك ماهه يا يك ساله او را عقد كرده‏اند طلاق ندارد، و رها شدن او به اين است كه مدتش تمام شود، يا مرد مدت را به او ببخشد به اين ترتيب كه بگويد: مدت را به تو بخشيدم و شاهد گرفتن و پاك بودن زن از حيض لازم نيست.