+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
متعه يا صيغه
مسأله 2532- صيغه كردن زن اگر چه براى لذت بردن هم نباشد صحيح است.
 
مسأله 2533- شوهر بيش از چهار ماه نبايد نزديكى با متعه خود را ترك كند.
 
مسأله 2534- زنى كه صيغه مى‏شود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكى نكند، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مى‏تواند لذت‏هاى ديگر از او ببرد، ولى اگر بعداً به نزديكى راضى شود، شوهر مى‏تواند با او نزديكى نمايد.
 
مسأله 2535- زنى كه صيغه شده اگر چه آبستن شود حق خرجى ندارد.
 
مسأله 2536- زنى كه صيغه شده حق همخوابى ندارد و از شوهر ارث نمى‏برد، و شوهر هم از او ارث نمى‏برد مگر در صورتى كه ارث بردن را شرط كرده باشند كه در اين صورت هر كسى كه شرط كرده ارث مى‏برد.
 
مسأله 2537- زنى كه صيغه شده اگر نداند كه حق خرجى و هم خوابى ندارد عقد او صحيح است و براى آن كه نمى‏دانسته، حقى به شوهر پيدا نمى‏كند.
 
مسأله 2538- زنى كه صيغه شده، مى‏تواند بدون اجازه شوهر از خانه بيرون برود، ولى اگر به واسطه بيرون رفتن، حق شوهر از بين مى‏رود بيرون رفتن او حرام است.
 
مسأله 2539- اگر زنى مردى را وكيل كند كه به مدت و مبلغ معين او را براى خود صيغه نمايد، چنانچه مرد او را به عقد دائم خود در آورد يا به غير از مدت يا مبلغى كه معين شده او را صيغه كند، وقتى آن زن فهميد اگر بگويد راضى هستم عقد صحيح وگرنه باطل است.
 
مسأله 2540- پدر و جد پدرى مى‏توانند براى محرم شدن، يك ساعت يا دو ساعت زنى را به عقد پسر نا بالغ خود در آورند، و نيز مى‏توانند دختر نا بالغ خود را براى محرم شدن، به عقد كسى در آورند ولى بايد آن عقد براى دختر مفسده نداشته باشد.
 
مسأله 2541- اگر پدر يا جد پدرى، طفل خود را كه در محل ديگرى است و نمى‏داند زنده است يا مرده، براى محرم شدن به عقد كسى در آورد، بر حسب ظاهر محرم بودن حاصل مى‏شود، و چنانچه بعداً معلوم شود كه در موقع عقد آن دختر زنده نبوده عقد باطل است و كسانى كه به واسطه عقد ظاهرا محرم شده بودند نامحرمند.
 
مسأله 2542- اگر مرد مدت صيغه را ببخشد، چنانچه با او نزديكى كرده، بايد تمام چيزى را كه قرار گذاشته به او بدهد و اگر نزديكى نكرده بايد نصف آن را بدهد.
 
مسأله 2543- مرد مى‏تواند زنى را كه صيغه او بوده و هنوز عده‏اش تمام نشده به عقد دائم خود در آورد و اين در صورتى است كه مرد قبل از عقد دائم بقيه مدت را به زن ببخشد.