+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
عيب هايى كه به واسطه آن‏ها مى‏شود عقد را به‏هم زد
مسأله 2491- اگر مرد بعد از عقد بفهمد كه زن يكى از اين هفت عيب را دارد مى‏تواند عقد را بهم بزند: اول ديوانگى. دوم مرض خوره. سوم مرض برص. چهارم كورى. پنجم شل بودن به طورى كه معلوم باشد. ششم آن كه افضا شده يعنى راه بول و حيض يا راه حيض و غائط او يكى شده باشد ولى اگر راه حيض و غائط او يكى شده باشد به‏هم زدن عقد اشكال دارد و بايد احتياط شود. هفتم آن كه گوشت، يا استخوانى يا غده‏اى در فرج او باشد كه مانع نزديكى شود.
 
مسأله 2492- اگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهر او قبل از عقد ديوانه بوده يا بعداً ديوانه شده است يا قبل از عقد آلت مردى نداشته يا قبل از عقد عِنيّن بوده است ونمى‏توانسته وطى و نزديكى نمايد يا بعد از عقد بدون آن كه نزديكى كرده باشد عنين شده يا تخم‏هاى او را قبل از عقد كشيده‏اند مى‏تواند عقد را به‏هم بزند.
 
مسأله 2493- اگر مرد يا زن، به واسطه يكى از عيب هايى كه در مسأله پيش گفته شد عقد را به هم بزند، بايد بدون طلاق از هم جدا شوند.
 
مسأله 2494- اگر به‏واسطه آن كه مرد عنين است و نمى‏تواند وطى و نزديكى كند، زن عقد را بهم بزند، شوهر بايد نصف مهر را بدهد. ولى اگر به واسطه يكى از عيب‏هاى ديگرى كه گفته شد مرد، يا زن عقد را به‏هم بزند، چنانچه مرد با زن نزديكى نكرده باشد، چيزى بر او نيست و اگر نزديكى كرده، بايد تمام مهر را بدهد.