+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
احكام كفالت
مسأله 2433- كفالت آن است كه انسان ضامن شود كه هر وقت طلب‏كار بدهكار را خواست، به دست او بدهد و همچنين اگر كسى بر ديگرى حقى داشته باشد يا ادعاى حقى كند كه دعواى او قابل قبول باشد چنانچه انسان ضامن شود كه هر وقت صاحب حق يا مدعى طرف را خواست به‏دست او بدهد عملش را كفالت و به كسى كه اين طور ضامن مى‏شود كفيل مى‏گويند.
 
مسأله 2434- كفالت در صورتى صحيح است كه كفيل به هر لفظى اگر چه عربى نباشد به طلب‏كار بگويد كه من ضامنم هر وقت بدهكار خود را بخواهى به دست تو بدهم و طلب‏كار هم قبول نمايد.
 
مسأله 2435- كفيل بايد مكلف و عاقل باشد و او را در كفالت مجبور نكرده باشند وبتواند كسى را كه كفيل او شده حاضر نمايد.
 
مسأله 2436- يكى از هفت چيز، كفالت را به‏هم ميزند: اول كفيل بدهكار را به‏دست طلب‏كار بدهد، دوم طلب طلب‏كار داده شود. سوم طلب‏كار از طلب خود بگذرد، چهارم بدهكار بميرد. پنجم طلب‏كار كفيل را از كفالت آزاد كند. ششم كفيل بميرد. هفتم كسى كه صاحب حق است به وسيله حواله يا طور ديگرى حق خود را به ديگرى واگذار نمايد.
 
مسأله 2437- اگر كسى به زور بدهكار را از دست طلب‏كار رها كند، چنانچه طلب‏كار دسترسى به او نداشته باشد، كسى كه بدهكار را رها كرده، بايد او را به‏دست طلب‏كار بدهد. يا طلب طلب‏كار را بپردازد.