+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
احكام وضوى جبيره
چيزى كه با آن زخم و شكسته را مى‏بندند و دوايى كه روى زخم ومانند آن مى‏گذارند جبيره ناميده مى‏شود.
 
مسأله 324- اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دمل يا شكستگى باشد، چنانچه روى آن باز است و آب براى آن ضرر ندارد، بايد به‏طور معمول وضو گرفت.
 
مسأله 325- اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت و دست‏ها باشد و روى آن باز باشد و آب ريختن روى آن ضرر داشته باشد، اگر اطراف آن‏را بشويد كافى است ولى چنانچه كشيدن دست تر بر آن ضرر ندارد، احتياط آن است كه دست تر بر آن بكشد وبعد پارچه پاكى روى آن بگذارد ودست تر را روى پارچه هم بكشد. و اگر اين مقدار هم ضرر دارد يا زخم نجس است و نمى‏شود آب كشيد، بايد اطراف زخم را به طورى كه در وضو گفته شد، از بالا به پايين بشويد وبنابر احتياط پارچه پاكى روى زخم بگذارد و دست تر روى آن بكشد، واگر گذاشتن پارچه ممكن نيست شستن اطراف زخم كافى است و بنا بر احتياط در فرض اخير تيمم هم بكند.
 
مسأله 326- اگر زخم يا دمل يا شكستگى در جلوى سر يا روى پاها باشد و روى آن باز باشد، چنانچه نتواند آن‏را مسح كند، بايد پارچه پاكى روى آن بگذارد و روى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح كند، و بنابر احتياط تيمم هم بنمايد، و اگر گذاشتن پارچه ممكن نباشد، بايد وضوى بدون مسح بگيرد و تيمم هم بنمايد.
 
مسأله 327- اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد، چنانچه باز كردن آن ممكن است و زحمت و مشقت هم ندارد و آب هم براى آن ضرر ندارد، بايد روى آن‏را باز كند و وضو بگيرد، چه زخم و مانند آن در صورت و دست‏ها باشد، يا جلوى سر و روى پاها.
 
مسأله 328- اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت يا دست‏ها باشد وبشود روى آن را باز كرد، چنانچه ريختن آب روى آن ضرر دارد وكشيدن دست تر ضرر ندارد، واجب است دست تر روى آن بكشد.
 
مسأله 329- اگر نمى‏شود روى زخم را باز كرد ولى زخم وچيزى كه روى آن گذاشته پاك است و رسانيدن آب به زخم ممكن است و ضرر و زحمت و مشقت هم ندارد، بايد آب را به‏روى زخم برساند، و اگر زخم يا چيزى كه روى آن گذاشته نجس است، چنانچه آب كشيدن آن و رساندن آب به‏روى زخم بدون زحمت و مشقت ممكن باشد، بايد آن را آب بكشد و موقع وضو آب را به زخم برساند، ودر صورتى كه آب براى زخم ضرر دارد، يا آن كه رساندن آب به‏روى زخم ممكن نيست، يا زخم نجس است و نمى‏شود آن را آب كشيد، بايد اطراف زخم را بشويد، واگر جبيره پاك است روى آن را مسح كند، واگر جبيره نجس است يا نمى‏شود روى آن را دست تر كشيد، مثلاً دوايى است كه به‏دست مى‏چسبد، پارچه پاكى را به‏طورى كه جزء جبيره حساب شود، روى آن بگذارد ودست تر روى آن بكشد، و اگر اين هم ممكن نيست احتياط واجب آن است كه وضو بگيرد و تيمم هم بنمايد.
 
مسأله 330- اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكى از دست‏ها يا تمام هر دو دست را گرفته باشد، بايد وضوى جبيره‏اى بگيرد و بنابر احتياط واجب تيمم هم بنمايد.
 
مسأله 331- اگر جبيره تمام اعضاء وضو را گرفته باشد بايد تيمم بنمايد، و اگر بيشتر اعضاء وضو را گرفته باشد بايد تيمم كند و احتياطا وضوى جبيره بگيرد.
 
مسأله 332- كسى كه در كف دست و انگشت‏ها جبيره دارد ودر موقع وضو دست تر روى آن كشيده است، مى‏تواند سر و پا را با همان رطوبت مسح كند يا از جاهاى ديگر وضو رطوبت بگيرد.
 
مسأله 333- اگر جبيره تمام پهناى روى پا را گرفته ولى مقدارى از طرف انگشتان و مقدارى از طرف بالاى پا باز است، بايد جاهايى كه باز است روى پا را و جايى كه جبيره است روى جبيره را مسح كند.
 
مسأله 334- اگر در صورت يا دست‏ها چند جبيره باشد، بايد بين آن‏ها را بشويد و اگر جبيره‏ها در سر يا روى پاها باشد، بايد بين آن‏ها را مسح كند ودر جاهايى كه جبيره است بايد به‏دستور جبيره عمل نمايد.
 
مسأله 335- اگر جبيره بيشتر از معمول اطراف زخم را گرفته وبرداشتن آن ممكن نيست، بايد به دستور جبيره عمل كند، وبنابر احتياط واجب تيمم هم بنمايد، واگر برداشتن جبيره ممكن است بايد جبيره را بردارد، پس اگر زخم در صورت و دست‏ها است اطراف آن‏را بشويد و اگر در سر يا روى پاها است اطراف آن را مسح كند و براى جاى زخم به دستور جبيره عمل نمايد.
 
مسأله 336- اگر در جاى وضو زخم و جراحت و شكستگى نيست، ولى به جهت ديگرى آب براى تمام دست و صورت ضرر دارد، بايد تيمم كند و احتياط آن است كه وضوى جبيره‏اى هم بگيرد، ولى اگر براى مقدارى از دست و صورت ضرر دارد چنانچه اطراف آن را بشويد كافى بودن بعيد نيست، ولى احتياط به تيمم ترك نشود.
 
مسأله 337- اگر جايى از اعضاء وضو را رگ زده است و نمى‏تواند آن‏را آب بكشد يا آب براى آن ضرر دارد اگر روى آن بسته است، بايد به دستور جبيره عمل كند، واگر معمولاً باز است اطراف آن را بشويد و بنا بر احتياط پارچه پاكى را روى آن بگذارد و دست‏تر روى آن بكشد.
 
مسأله 338- اگر در جاى وضو يا غسل چيزى چسبيده است كه برداشتن آن ممكن نيست، يا به‏قدرى مشقت دارد كه نمى‏شود تحمل كرد، بايد به‏دستور جبيره عمل كند.
 
مسأله 339- غسل جبيره‏اى مثل وضوى جبيره‏اى است، اما احوط آن است كه آن را ترتيبى انجام دهند و اگر ارتماسى انجام دهند باطل است.
 
مسأله 340- كسى كه وظيفه او تيمم است اگر در بعضى از جاهاى تيمم او زخم يا دمل يا شكستگى باشد بايد، به دستور وضوى جبيره‏اى تيمم جبيره‏اى نمايد.
 
مسأله 341- كسى كه بايد با وضو يا غسل جبيره‏اى نماز بخواند، چنانچه بداند كه تا آخر وقت عذر او بر طرف نمى‏شود، مى‏تواند در اول وقت نماز بخواند، ولى اگر اميد دارد كه تا آخر وقت عذر او بر طرف شود، احتياط واجب آن است كه صبر كند واگر عذر او بر طرف نشد در آخر وقت نماز را با وضو يا غسل جبيره‏اى به جا آورد.
 
مسأله 342- اگر انسان براى مرضى كه در چشم او است، موى چشم خود را بچسباند، بايد وضو و غسل را جبيره‏اى انجام دهد و احتياط آن است كه تيمم هم بنمايد.
 
مسأله 343- كسى كه نمى‏داند وظيفه‏اش تيمم است يا وضوى جبيره‏اى، بنابر احتياط واجب بايد هر دو را به جا آورد.
 
مسأله 344- نمازهايى را كه انسان با وضوى جبيره‏اى خوانده و تا آخر وقت عذر مستمر بوده صحيح است وبعد از آن كه عذرش بر طرف شد، براى نمازهاى بعد هم نبايد وضو بگيرد، ولى اگر براى آن كه نمى‏دانسته تكليفش جبيره است يا تيمم هر دو را انجام داده باشد بايد براى نمازهاى بعد وضو بگيرد.