+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
احكام روزه مسافر
مسأله 1770- مسافرى كه بايد نمازهاى چهار ركعتى را در سفر دو ركعت بخواند، نبايد روزه بگيرد و مسافرى كه نمازش را تمام مى‏خواند مثل كسى كه شغلش مسافرت يا سفر او معصيت است، بايد در سفر روزه بگيرد.
 
مسأله 1771- مسافرت در ماه رمضان اشكال ندارد. ولى اگر براى فرار از روزه باشد مكروه است.
 
مسأله 1772- اگر غير روزه رمضان روزه معين ديگرى بر انسان واجب باشد بنابر احتياط واجب نبايد در آن روز مسافرت كند. و اگر در سفر باشد بايد قصد كند كه ده روز در جايى بماند و آن روز را روزه بگيرد ولى اگر نذر كرده باشد روز معينى را روزه بگيرد مى‏تواند در آن روز مسافرت نمايد.
 
مسأله 1773- اگر نذر كند روزه بگيرد و روز آن‏را معين نكند، نمى‏تواند آن را در سفر به جا آورد. ولى چنانچه نذر كند كه روز معينى را در سفر روزه بگيرد بايد آن را در سفر به جا آورد. و نيز اگر نذر كند روز معينى را چه مسافر باشد يا نباشد، روزه بگيرد بايد آن روز را اگر چه مسافر باشد روزه بگيرد.
 
مسأله 1774- مسافر مى‏تواند براى خواستن حاجت سه روز در مدينه طيبه روزه مستحبى بگيرد.
 
مسأله 1775- كسى كه نمى‏داند روزه مسافر باطل است اگر در سفر روزه بگيرد و در بين روز مسأله را بفهمد روزه‏اش باطل مى‏شود. و اگر تا مغرب نفهمد روزه‏اش صحيح است.
 
مسأله 1776- اگر فراموش كند كه مسافر است. يا فراموش كند كه روزه مسافر باطل مى‏باشد و در سفر روزه بگيرد روزه او باطل است.
 
مسأله 1777- اگر روزه‏دار بعد از ظهر مسافرت نمايد، بايد روزه خود را تمام كند و اگر پيش از ظهر مسافرت كند، وقتى به حد ترخص برسد يعنى به جايى برسد كه ديوار شهر را نبيند و صداى اذان آن را نشنود، روزه او باطل مى‏شود و اگر پيش از آن روزه را باطل كند بنابر احتياط كفاره نيز بر او واجب است.
 
مسأله 1778- اگر مسافر پيش از ظهر به وطنش برسد، و در شهرهاى بزرگ خارق العاده به محله‏اش برسد يا بجايى برسد كه مى‏خواهد ده روز در آن‏جا بماند، چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده، بايد آن روز را روزه بگيرد واگر انجام داده، روزه آن روز بر او واجب نيست.
 
مسأله 1779- اگر مسافر بعد از ظهر به وطنش برسد، يا به جايى برسد كه مى‏خواهد ده روز در آن‏جا بماند، نبايد آن روز را روزه بگيرد.
 
مسأله 1780- مسافر و كسى كه از روزه گرفتن عذر دارد، مكروه است در روز ماه رمضان جماع نمايد و در خوردن و آشاميدن كاملاً خود را سير كند.