+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
4- دروغ بستن بخدا و پيغمبر
مسأله 1652- اگر روزه‏دار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره و مانند اين‏ها به خدا و پيغمبر و جانشينان آن حضرت عمدا نسبت دروغ بدهد اگر چه فوراً بگويد دروغ گفتم يا توبه كند، روزه او باطل است و احتياط واجب آن است كه حضرت زهرا سلام اللّه‏ عليها و ساير پيغمبران و جانشينان آنان هم در اين حكم فرقى ندارند.
 
مسأله 1653- اگر بخواهد خبرى را كه نمى‏داند راست است يا دروغ نقل كند، بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه آن خبر را گفته، يا از كتابى كه آن خبر در آن نوشته شده نقل نمايد لكن اگر خودش هم خبر بدهد روزه‏اش باطل نمى‏شود.
 
مسأله 1654- اگر چيزى را به اعتقاد اين كه راست است از قول خدا يا پيغمبر نقل كند و بعد بفهمد دروغ بوده، روزه‏اش باطل نمى‏شود.
 
مسأله 1655- اگر بداند دروغ بستن به خدا و پيغمبر روزه را باطل مى‏كند و چيزى را كه مى‏داند دروغ است به آنان نسبت دهد و بعداً بفهمد آنچه را كه گفته راست بوده، روزه‏اش صحيح است.
 
مسأله 1656- اگر دروغى را كه ديگر ساخته عمدا به خدا و پيغمبر و جانشينان پيغمبر نسبت دهد روزه‏اش باطل مى‏شود، ولى از قول كسى كه آن دروغ را ساخته نقل كند اشكال ندارد.
 
مسأله 1657- اگر از روزه‏دار بپرسند كه آيا پيغمبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم چنين مطلبى فرموده‏اند و او جايى كه در جواب بايد بگويد نه، عمدا بگويد بلى، يا جايى كه بايد بگويد بلى عمدا بگويد نه، روزه‏اش باطل مى‏شود.
 
مسأله 1658- اگر از قول خدا يا پيغمبر حرف راستى را بگويد بعد بگويد دروغ گفتم يا در شب دروغى را به آنان نسبت دهد و فرداى آن كه روزه مى‏باشد بگويد آنچه ديشب گفتم راست است، روزه‏اش باطل مى‏شود.