+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
1- خوردن و آشاميدن
مسأله 1629- اگر روزه‏دار عمدا چيزى بخورد يا بياشامد، روزه او باطل مى‏شود، چه خوردن و آشاميدن آن چيز معمول باشد مثل نان و آب چه معمول نباشد مثل خاك و شيره درخت، وچه كم باشد يا زياد، حتى اگر مسواك را از دهان بيرون آورد و دوباره بدهان ببرد و رطوبت آن را فرو برد روزه او باطل مى‏شود مگر آن كه رطوبت مسواك در آب دهان به طورى از بين برود كه رطوبت خارج به آن گفته نشود .
 
مسأله 1630- اگر موقعى كه مشغول غذا خوردن است بفهمد صبح شده، بايد لقمه را از دهان بيرون آورد و چنانچه عمدا فرو برد روزه‏اش باطل است و به دستورى كه بعداً گفته خواهد شد كفار هم بر او واجب مى‏شود.
 
مسأله 1631- اگر روزه‏دار سهوا چيزى بخورد يا بياشامد، روزه‏اش باطل نمى‏شود.
 
مسأله 1632- داروهايى كه انسان استعمال مى‏كند، اگر خوردنى مثل قرص و كپسول و آشاميدنى مثل شربت باشد، اگر شخص روز دار استعمال كند، اگر چه هيچكدام از مبطلات روزه را انجام ندهد، موجب بطلان روزه است و اگر ترزيقى باشد، مثل آمپول‏هايى كه جنبه معالجى دارد، مانند پنسيلين يا جنبه تخديرى و مُسَكِنى دارد يا آمپول‏هايى كه جنبه تقويتى دارد مانند ويتامين‏ها موجب بطلان روزه نمى‏شود، ولى بهتر آن است كه آن‏ها را در شب استعمال كند، اما آمپول‏هايى را كه مثل سرم‏هاى غذايى است كه جنبه تغذيه‏اى دارد، احتياط واجب آن است كه از آن‏ها پرهيز كند، و اگر ضرورت داشت كه در روز آن‏ها را استعمال كند، آن‏ها را استعمال كند، ولى احتياطا آن روز را امساك كند و روزه بگيرد، و بعد از ماه رمضان قضاى آن روز را به جا آورد.
 
مسأله 1633- اگر روزه‏دار چيزى را كه لاى دندان مانده است عمدا فرو ببرد، روزه‏اش باطل مى‏شود.
 
مسأله 1634- كسى كه مى‏خواهد روزه بگيرد، لازم نيست پيش از اذان دندان‏هايش را خلال كند، ولى اگر بداند غذايى كه لاى دندان مانده در روز فرو مى‏رود چنانچه خلال نكند و چيزى از آن فرو رود، روزه‏اش باطل مى‏شود بلكه اگر فرو هم نرود بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن روز را بگيرد.
 
مسأله 1635- فرو بردن آب دهان، اگر چه به واسطه خيال كردن ترشى و مانند آن در دهان جمع شده باشد، روزه را باطل نمى‏كند.
 
مسأله 1636- فرو بردن اخلاط سر و سينه، تا به فضاى دهان نرسيده اشكال ندارد، ولى اگر داخل فضاى دهان شود، احتياط واجب آن است كه آن‏را فرو نبرد.
 
مسأله 1637- اگر روزه‏دار به قدرى تشنه شود كه بترسد از تشنگى بميرد مى‏تواند به اندازه‏اى كه از مردن نجات پيدا كند آب بياشامد ولى روزه او باطل مى‏شود، واگر ماه رمضان باشد، بايد در بقيه روز از به جا آوردن كارى كه روزه را باطل مى‏كند خوددارى نمايد.
 
مسأله 1638- جويدن غذا براى بچه يا پرنده و چشيدن غذا و مانند اين‏ها كه معمولاً به حلق نمى‏رسد، اگر چه اتفاقاً به حلق برسد، روزه را باطل نمى‏كند، ولى اگر انسان از اول بداند كه به حلق مى‏رسد چنانچه فرو رود، روزه‏اش باطل مى‏شود و بايد قضاى آن‏را بگيرد و كفاره هم بر او واجب است.
 
مسأله 1639- انسان نمى‏تواند براى ضعف، روزه را بخورد، ولى اگر ضعف او به‏قدرى است كه معمولاً نمى‏شود آن‏را تحمل كرد، خوردن روزه اشكال ندارد.