+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
احكام جماعت
مسأله 1460- موقعى كه مأموم نيت مى‏كند، بايد امام را معين نمايد. ولى دانستن اسم او لازم نيست، مثلاً اگر نيت كند اقتدا مى‏كنم به‏امام حاضر، نمازش صحيح است.
 
مسأله 1461- مأموم بايد غير از حمد وسوره همه چيز نماز را خودش بخواند، ولى اگر ركعت اول يا دوم او ركعت سوم يا چهارم امام باشد، بايد حمد و سوره را بخواند.
 
مسأله 1462- اگر مأموم در ركعت اول و دوم نماز صبح و مغرب و عشا صداى حمد و سوره امام را بشنود، اگر چه كلمات را تشخيص ندهد، بايد حمد و سوره را نخواند واگر صداى امام را نشنود، مستحب است حمد و سوره بخواند، ولى بايد آهسته بخواند و چنانچه سهوا بلند بخواند اشكال ندارد.
 
مسأله 1463- اگر مأموم بعضى از كلمات حمد و سوره امام را بشنود، احتياط واجب آن است كه حمد و سوره را نخواند.
 
مسأله 1464- اگر مأموم سهوا حمد و سوره بخواند، يا خيال كند صدايى را كه مى‏شنود صداى امام نيست و حمد و سوره بخواند وبعد بفهمد صداى امام بوده، نمازش صحيح است.
 
مسأله 1465- اگر شك كند كه صداى امام را مى‏شنود يا نه، يا صدايى بشنود و نداند صداى امام است يا صداى كس ديگر، مى‏تواند حمد و سوره بخواند.
 
مسأله 1466- مأموم بايد در ركعت اول و دوم نماز ظهر و عصر، حمد و سوره نخواند و مستحب است به جاى آن ذكر بگويد.
 
مسأله 1467- مأموم نبايد تكبيرة الاحرام را پيش از امام بگويد، بلكه احتياط واجب آن است كه تا تكبير امام تمام نشده تكبير نگويد.
 
مسأله 1468- اگر مأموم پيش از امام عمدا هم سلام دهد، نمازش صحيح است.
 
مسأله 1469- اگر مأموم غير از تكبيرة الاحرام و سلام چيزهاى ديگر نماز را پيش از امام بگويد اشكال ندارد. ولى اگر آن‏ها را بشنود، يا بداند امام چه وقت مى‏گويد، احتياط مستحب آن است كه پيش از امام نگويد.
 
مسأله 1470- مأموم بايد غير از آنچه در نماز خوانده مى‏شود، كارهاى ديگر آن، مانند ركوع و سجود را با امام يا كمى بعد از امام به جا آورد. اگر عمدا پيش از امام يا مدتى بعد از امام انجام دهد، معصيت كرده ولى نمازش صحيح است. اما اگر در حال قرائت امام به ركوع رود نمازش باطل مى‏شود و نيز اگر دو ركن پشت سرهم از امام جلو يا عقب بيفتد، بنا بر احتياط واجب بايد نماز را تمام كند ودوباره بخواند.
 
مسأله 1471- اگر سهوا پيش از امام سر از ركوع بردارد، چنانچه امام در ركوع باشد، بايد به ركوع برگردد و با امام سر بردارد و در اين صورت زياد شدن ركوع كه ركن است نماز را باطل نمى‏كند، ولى اگر به ركوع برگردد و پيش از آن كه به ركوع برسد، امام سر بردارد نمازش باطل است.
 
مسأله 1472- اگر اشتباها سر بردارد و ببيند امام در سجده است بايد به سجده برگردد و چنانچه در هر دو سجده اين اتفاق بيفتد، براى زياد شدن دو سجده كه ركن است، نماز باطل نمى‏شود.
 
مسأله 1473- كسى كه اشتباها پيش از امام سر از سجده برداشته هر گاه به سجده برگردد، و هنوز به سجده نرسيده امام سر بردارد، نمازش صحيح است ولى اگر در هر دو سجده از يك ركعت اين اتفاق بيفتد، نماز باطل است.
 
مسأله 1474- اگر اشتباها سر از ركوع يا سجده بردارد و سهوا يا به خيال اين كه به امام نمى‏رسد، به ركوع يا سجده نرود، نمازش صحيح است.
 
مسأله 1575- اگر سر از سجده بردارد و ببيند امام در سجده است، چنانچه به خيال اين كه سجده اول امام است، به قصد اين كه با امام سجده كند به سجده رود و بفهمد سجده دوم امام بوده، بايد بنابر احتياط نماز را تمام كند و از سر بخواند. اگر به خيال اين كه سجده دوم امام است به سجده رود و بفهمد سجده اول امام بوده، احتياط آن است كه نماز را فرادى تمام نمايد اگر چه مى‏تواند متابعت امام را بكند و به سجده رود و نماز را تمام كند.
 
مسأله 1476- اگر سهوا پيش از امام به ركوع رود و طورى باشد كه اگر سر بردارد به مقدارى از قرائت امام مى‏رسد، چنانچه سر بردارد و با امام به ركوع رود، نمازش صحيح است.
 
مسأله 1477- اگر سهوا پيش از امام به ركوع رود و طورى باشد كه اگر برگردد به چيزى از قرائت امام نمى‏رسد، احتياط واجب آن است كه سر بردارد و با امام نماز را تمام كند و نمازش صحيح است و اگر سر بر ندارد تا امام برسد، نمازش صحيح است.
 
مسأله 1478- اگر پيش از امام به سجده رود، احتياط واجب آن است كه سر بردارد و با امام به سجده رود و اگر سر برنداشت، نمازش صحيح است.
 
مسأله 1479- اگر امام در ركعتى كه قنوت ندارد اشتباها قنوت بخواند، يا در ركعتى كه تشهد ندارد اشتباها مشغول خواندن تشهد شود، مأموم نبايد قنوت و تشهد را بخواند ولى نمى‏تواند پيش از امام به ركوع رود، يا پيش از ايستادن امام بايستد، بلكه بايد صبر كند تا قنوت و تشهد امام تمام شود و بقيه نماز را با او بخواند.