+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
نماز قضا
مسأله 1370- كسى كه نماز واجب خود را در وقت آن نخوانده، بايد قضاى آن را به جا آورد، اگر چه در تمام وقت نماز خواب مانده يا به واسطه مستى نماز نخوانده باشد، ولى نمازهاى يوميه‏اى را كه زن در حال حيض يا نفاس نخوانده، قضا ندارد.
 
مسأله 1371- اگر بعد از وقت نماز بفهمد نمازى را كه خوانده باطل بوده، بايد قضاى آن را بخواند.
 
مسأله 1372- كسى كه نماز قضا دارد، بايد در خواندن آن كوتاهى نكند، ولى واجب نيست فوراً آن را به جا آورد.
 
مسأله 1373- كسى كه نماز قضا دارد، مى‏تواند نماز مستحبى بخواند.
 
مسأله 1374- اگر انسان احتمال دهد كه نماز قضايى دارد يا نمازهايى را كه خوانده صحيح نبوده، مستحب است احتياطاً قضاى آن را به جا آورد.
 
مسأله 1375- قضاى نمازهاى يوميه لازم نيست به ترتيب خوانده شود، مگر آن كه ترتيب در اداء آن‏ها لازم باشد.
 
مسأله 1376- اگر بخواهد قضاى چند نماز غير يوميه مانند نماز آيات را بخواند يا مثلاً بخواهد قضاى يك نماز يوميه و چند نماز غير يوميه را بخواند، لازم نيست آن‏ها را به ترتيب به جا آورد.
 
مسأله 1377- اگر كسى نداند كه نمازهايى كه از او قضا شده كدام‏يك جلوتر بوده لازم نيست به‏طورى بخواند كه ترتيب حاصل شود و هر يك را مى‏تواند مقدم بدارد.
 
مسأله 1378- اگر كسى كه نمازهايى از او قضا شده، مى‏داند كدام يك جلوتر قضا شده بهتر آن است كه به ترتيب قضا كند.
 
مسأله 1379- اگر براى ميتى مى‏خواهند نماز قضا بدهند و مى‏دانند آن ميت ترتيب قضا شدن را مى‏دانسته بهتر آن است طورى قضا را به جا بياورند كه ترتيب حاصل شود.
 
مسأله 1380- اگر براى ميتى كه در مسأله پيش گفته شد بخواهند چند نفر را اجير كنند كه نماز بخوانند، بهتر است براى آن‏ها وقت مرتب معين كنند كه با هم شروع در عمل نكنند.
 
مسأله 1381- اگر بدانند كه ميت ترتيب قضا شدن را نمى‏دانسته يا ندانند كه مى‏دانسته لازم نيست به ترتيب براى او قضا به جا بياورند.
 
مسأله 1382- در مسأله پيش اگر بخواهند چند نفر را براى به جا آوردن نماز ميت اجير كنند لازم نيست وقت معين كنند و مى‏توانند همه با هم شروع به قضا كنند.
 
مسأله 1383- كسى كه چند نماز از او قضا شده و شماره آن‏ها را نمى‏داند مثلاً نمى‏داند چهار تا بوده يا پنج تا، چنانچه مقدار كمتر را بخواند كافى است و همچنين اگر شماره آن‏ها را مى‏دانسته و فراموش كرده، احتياط واجب آن است كه مقدار زيادتر را بخواند.
 
مسأله 1384- كسى كه نماز قضا از همين روز يا روزهاى پيش دارد مى‏تواند قبل از خواندن نمازى كه قضا شده نماز ادايى را بخواند و لازم نيست نماز قضا را جلو بيندازد، اگر چه احتياط مستحب آن است كه نماز قضا را جلو بيندازد.
 
مسأله 1385- كسى كه مى‏داند يك نماز چهار ركعتى نخوانده و نمى‏داند نماز ظهر است يا عصر است يا عشا، اگر يك نماز چهار ركعتى بخواند به نيت قضاى نمازى كه نخوانده كافى است.
 
مسأله 1386- اگر از روزهاى گذشته نمازهاى قضا دارد و يك نماز يا بيشتر هم از همان روز از او قضا شده. چنانچه براى قضاى تمام آن‏ها وقت ندارد، يا نمى‏خواهد همه را در آن روز بخواند، مستحب است نماز قضاى آن روز را پيش از نماز ادا بخواند، ولى اگر ترتيب بين قضاها را مى‏داند، لازم نيست نمازهاى سابق را بخواند و نيز لازم نيست نمازى را كه خوانده، دوباره بخواند.
 
مسأله 1387- تا انسان زنده است اگر چه از خواندن نماز قضاهاى خود عاجز باشد، ديگرى نمى‏تواند نمازهاى او را قضا نمايد.
 
مسأله 1388- نماز قضا را با جماعت مى‏شود خواند، چه نماز امام جماعت ادا باشد يا قضا و لازم نيست هر دو يك نماز را بخوانند، مثلاً اگر نماز قضاى صبح را با نماز ظهر يا عصر امام بخواند اشكال ندارد.
 
مسأله 1389- مستحب است بچه مميز را يعنى بچه‏اى كه خوب و بد را مى‏فهمد، به نماز خواندن و عبادت‏هاى ديگر عادت دهند، بلكه مستحب است او را بقضاى نمازها هم وادار نمايند.