+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
تكبيرة الاحرام
مسأله 948- گفتن «اللّه‏ُ اَكْبَر» در اول هر نماز واجب و ركن است وبايد حروف «اللّه‏» و حروف «اكبر» و دو كلمه «اللّه‏ُ اَكْبَر» را پشت سرهم بگويد و نيز بايد اين دو كلمه به عربى صحيح گفته شود و اگر به عربى غلط بگويد، يا مثلاً ترجمه آن‏را به فارسى بگويد صحيح نيست.
 
مسأله 949- احتياط واجب آن است كه تكبيرة الاحرام نماز را به چيزى كه پيش از آن مى‏خواند، مثلاً به اقامه يا به دعايى كه پيش از تكبير مى‏خواند نچسباند.
 
مسأله 950- اگر انسان بخواهد «اللّه‏ُ اَكْبَر» را به چيزى كه بعد از آن مى‏خواند مثلاً به «بسم اللّه‏ الرحمن الرحيم» بچسباند، بايد «ر» اكبر را پيش بدهد.
 
مسأله 951- موقع گفتن تكبيرة الاحرام بايد بدن آرام باشد واگر عمدا در حالى كه بدنش حركت دارد، تكبيرة الاحرام را بگويد باطل است، و چنانچه سهوا حركت كند، بنابر احتياط واجب بايد اول، عملى كه نماز را باطل مى‏كند انجام دهد ودوباره تكبير بگويد.
 
مسأله 952- تكبير و حمد و سوره و ذكر و دعا را بايد طورى بخواند كه خودش بشنود و اگر به واسطه سنگينى يا كرى گوش يا سر و صداى زياد نمى‏شنود، بايد طورى بگويد، كه اگر مانعى نباشد بشنود.
 
مسأله 953- كسى كه لال است يا زبان او مرضى دارد كه نمى‏تواند «اَللّه‏ُ اَكْبَر» را درست بگويد، بايد به هر طور كه مى‏تواند بگويد و اگر هيچ نمى‏تواند بگويد، بايد در قلب خود بگذارند و براى تكبير اشاره كند و زبانش را هم اگر مى‏تواند حركت دهد.
 
مسأله 954- مستحب است بعد از تكبيرة الاحرام بگويد «يَا مُحْسِنُ قَدْ أَتَاكَ الْمُسِيءُ وَ قَدْ أَمَرْتَ الْمُحْسِنَ أَنْ يَتَجَاوَزَ عَنِ الْمُسِيءِ وَ أَنْتَ الْمُحْسِنُ وَ أَنَا الْمُسِيءُ فَبِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَجَاوَزْ عَنْ قَبِيحِ مَا تَعْلَمُ مِنِّي».
يعنى: اى خدايى كه به بندگان احسان مى‏كنى بنده گنه‏كار به در خانه تو آمده وتو امر كرده‏اى كه نيكوكار از گنهكار بگذرد، تو نيكوكارى و من گناه‏كار به حق محمد و آل محمد صلى‏الله‏عليه‏و‏آله‏وسلم رحمت خود را بر محمد و آل محمد بفرست و از بدى هايى كه مى‏دانى از من سر زده بگذر.
 
مسأله 955- مستحب است موقع گفتن تكبير اول نماز و تكبيرهاى بين نماز، دست‏ها را تا مقابل گوش‏ها بالا ببرد.
 
مسأله 956- اگر انسان شك كند كه تكبيرة الاحرام را گفته يا نه، چنانچه مشغول خواندن چيزى شده، اگر چه آن چيز مستحب باشد مثل استعاذه قبل از قرائت، به شك خود اعتنا نكند و اگر چيزى نخوانده، بايد تكبير الاحرام را بگويد، و احتياط آن است كه ابتدا عملى كه نماز را باطل مى‏كند مثل رو برگرداندن از قبله را انجام دهد و بعد تكبيرة الاحرام را بگويد؛ زيرا اگر بعدا يقين پيدا كند كه تكبيرة الاحرام را گفته بوده و شك او مورد نداشته و در بين تكبيرة الاحرام اول كه فراموش كرده است و تكبيرة الاحرام دوم هم مبطلى انجام نداده، نماز او باطل است.
 
مسأله 957- اگر بعد از گفتن تكبيرة الاحرام شك كند كه آن‏را صحيح گفته يا نه، بايد به شك خود اعتنا نكند.