+++++++++++++ mojtabatehrani.ir - پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی
رساله توضیح المسایل
 
مواردى كه لازم نيست بدن و لباس نمازگزار پاك باشد
مسأله 848- در سه صورت كه تفصيل آن‏ها بعداً گفته مى‏شود، اگر بدن يا لباس نمازگزار نجس باشد، نماز او صحيح است: اول آن كه به‏واسطه زخم يا جراحت يا دملى كه در بدن او است، لباس يا بدنش به خون آلوده شده باشد. دوم آن كه بدن يا لباس او به مقدار كمتر از درهم (كه تقريبا به اندازه بند سر انگشت سبابه مى‏شود) به خون آلوده باشد. سوم آن كه ناچار باشد با بدن يا لباس نجس نماز بخواند، ودر دو صورت اگر فقط لباس نمازگزار نجس باشد، نماز او صحيح است. اول آن كه لباس‏هاى كوچك او مانند جوراب و عرقچين نجس باشد، دوم آن كه لباس زنى كه پرستار بچه است نجس شده باشد و احكام اين پنج صورت مفصلاً در مسائل بعد گفته مى‏شود.
 
مسأله 849- اگر در بدن يا لباس نمازگزار، خون زخم يا جراحت يا دمل باشد، چنانچه طورى است كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن لباس براى بيشتر مردم يا براى خصوص او سخت است، تا وقتيكه زخم يا جراحت يا دمل خوب نشده است، مى‏تواند با آن خون نماز بخواند و همچنين است اگر چركى كه با خون بيرون آمده يا دوايى كه روى زخم گذاشته‏اند و نجس شده، در بدن يا لباس او باشد.
 
پمسأله 850- اگر خون بريدگى و زخمى كه به زودى خوب مى‏شود و شستن آن آسان است، و به اندازه يك درهم و يا بيشتر از يك درهم باشد، در بدن يا لباس نمازگزار باشد، نماز او باطل است.
 
مسأله 851- اگر جايى از بدن يا لباس كه با زخم فاصله دارد، به رطوبت زخم نجس شود، جايز نيست با آن نماز بخواند. ولى اگر مقدارى از بدن يا لباس كه معمولاً به رطوبت زخم آلوده مى‏شود، به رطوبت آن نجس شود، نماز خواندن با آن مانعى ندارد.
 
مسأله 852- اگر از توى دهان و بينى و مانند اين‏ها خونى به بدن يا لباس برسد، احتياط واجب آن است كه با آن نماز نخواند، ولى با خون بواسير مى‏شود نماز خواند، اگر چه دانه‏هايش در داخل باشد.
 
مسأله 853- كسى كه بدنش زخم است، اگر در بدن يا لباس خود خونى ببيند و نداند از زخم است يا خون ديگر، با آن نماز خواندن مانعى ندارد.
 
مسأله 854- اگر چند زخم در بدن باشد و به‏طورى نزديك هم باشند كه يك زخم حساب شود، تا وقتى همه خوب نشده‏اند، نماز خواندن با خون آن‏ها اشكال ندارد. ولى اگر به‏قدرى از هم دور باشند كه هر كدام يك زخم حساب شود، هر كدام كه خوب شد، بايد براى نماز، بدن و لباس را از خون آن آب بكشد.
 
مسأله 855- اگر سر سوزنى خون حيض يا نفاس، در بدن يا لباس نمازگزار باشد نماز او باطل است و بنابر احتياط واجب بايد خون استحاضه، و خون سگ و خوك، و كافر و مردار و حيوان حرام گوشت در بدن يا لباس نمازگزار نباشد، ولى خون‏هاى ديگر مثل خون بدن انسان يا خون حيوان حلال گوشت اگر چه در چند جاى بدن و لباس نمازگزار باشد در صورتى كه روى هم كمتر از يك درهم باشد، نماز خواندن با آن اشكال ندارد.
 
مسأله 856- خونى كه به لباس بى‏آستر بريزد و به پشت آن برسد، يك خون حساب مى‏شود ولى اگر پشت آن، جدا خونى شود، بنابر احتياط واجب بايد هر كدام را جدا حساب نمود، پس اگر خونى كه در پشت وروى لباس است روى‏هم كمتر از يك درهم باشد، نماز با آن صحيح و اگر بيشتر باشد، نماز با آن باطل است.
 
مسأله 857- اگر خون، روى لباسى كه آستر دارد بريزد و به آستر آن برسد و يا به آستر بريزد و روى لباس خونى شود، بايد هر كدام را جدا حساب نمود، پس اگر خون روى لباس و آستر، كمتر از يك درهم باشد، نماز با آن صحيح و اگر بيشتر باشد نماز با آن باطل است.
 
مسأله 858- اگر خون بدن يا لباس كمتر از يك درهم باشد و رطوبتى به آن برسد در صورتى كه خون و رطوبتى كه به آن رسيده به اندازه يك درهم يا بيشتر شود و اطراف را آلوده كند، نماز با آن باطل است، بلكه اگر رطوبت و خون به اندازه يك درهم نشود و اطراف را هم آلوده نكند نماز خواندن با آن اشكال دارد، ولى اگر رطوبت مخلوط به خون شود و از بين برود نماز صحيح است، والاّ بنابر احتياط واجب باطل است.
 
مسأله 859- اگر بدن يا لباس خونى نشود ولى به‏واسطه رسيدن به خون نجس شود، اگر چه مقدارى كه نجس شده كمتر از يك درهم باشد، نمى‏شود با آن نماز خواند.
 
مسأله 860- اگر خونى كه در بدن يا لباس است كمتر از يك درهم باشد و نجاست ديگرى به آن برسد. مثلاً يك قطره بول روى آن بريزد، نماز خواندن با آن جايز نيست.
 
مسأله 861- اگر لباس‏هاى كوچك نمازگزار مثل عرقچين و جوراب كه نمى‏شود با آن‏ها عورت را پوشاند نجس باشد، چنانچه از مردار و حيوان حرام گوشت درست نشده باشد، نماز با آن‏ها صحيح است و نيز اگر با انگشترى نجس نماز بخواند اشكال ندارد.
 
مسأله 862- احتياط آن است كه چيز نجسى كه با آن مى‏شود عورت را پوشاند همراه نمازگزار نباشد، ولى كسى كه اين مسأله را نمى‏دانسته و مثلاً مدتى اين طور نماز خوانده، لازم نيست آن نمازها را قضا كند.
 
مسأله 863- زنى كه پرستار بچه است و بيشتر از يك لباس ندارد، هر گاه شبانه‏روزى يك مرتبه لباس خود را آب بكشد، اگر چه تا روز ديگر لباس به بول بچه نجس شود، مى‏تواند با آن لباس نماز بخواند. ولى احتياط واجب آن است كه لباس خود را در شبانه روز يك مرتبه براى اولين نمازى كه لباسش از پيش از آن نجس شده آب بكشد، و نيز اگر بيشتر از يك لباس دارد ولى ناچار است كه همه آن‏ها را بپوشد، چنانچه شبانه‏روزى يك مرتبه به دستورى كه گفته شده همه آن‏ها را آب بكشد، كافى است.